Geen feest zo knus als Kerst!
Natuurlijk. Kerst valt in de winter. Goede reden om ons in deze duistere tijden te laven aan al die kunstlichtjes. Natuurlijk. Als het buiten koud is, kruip je gezellig bij elkaar. Het liefst rondom één of andere open haard. Natuurlijk. Als de natuur kaal is, krijg je vanzelf de neiging slingers op te hangen.
Geen feest zo knus als Kerst! Maar heeft dat alleen te maken met de kou en duisternis? Of komt het ook omdat we ons (onbewust) geen raad weten met het kerstkind?
De geboorteverhalen over Jezus zijn niet bepaald knus. Ze gaan over een kindje dat in erbarmelijke omstandigheden wordt geboren. Kort na de geboorte moet het vluchten voor zijn leven. Armoede en geweld!
Jezus was sowieso niet iemand op wie etiket 'knus' past. 'Vrede op aarde' zongen de engelen. 'Vredevorst' noemde de profeet Jesaja hem. Maar om die vrede te bereiken ging hij de strijd aan. Hij benoemde onrecht, legde schijnheiligheid bloot, kritiseerde de godsdienst en maatschappelijke verhoudingen.
Jezus wilde vrede. Maar wel vrede gebaseerd op liefde en gerechtigheid. Om dat te bereiken deinsde hij niet terug voor harde botsingen. Wat te denken van de volgende uitspraak: 'Denken jullie dat ik gekomen ben om vrede te brengen op aarde? Geenszins, zeg ik jullie, ik kom verdeeldheid brengen.'*
Het Kerstkind is een lastig kind. Laten we daar geen doekjes om winden! Jezus confronteert ons, brengt ons uit balans. Aan het begin van onze jaartelling werd hij hierom doodgemarteld. Misschien wordt hij tegenwoordig wel doodgeknuffeld. Als we niet oppassen maken we met onze seizoensgebonden romantiek en zoetgevooisde liedjes van Jezus een ongevaarlijke ideale schoonzoon.
*Uit het bijbelboek Lucas, hoofdstuk 12 vers 51
woensdag 21 december 2011
zaterdag 17 december 2011
'Ik ben een misbruikpleger'
Kotsmisselijk word je ervan. Van die verhalen over kindermisbruik in de
Rooms Katholieke Kerk. Afgelopen week publiceerde Deetman hierover zijn rapport. Heldere conclusie: vreselijke dingen zijn er gebeurd.
Mijn onmiddellijke reactie? Niets te maken wil ik hebben met die smerige mannen! Hoe is het in Gods naam mogelijk? Levens die gesloopt worden in de kerk?!
Stiekem denk ik: gelukkig vinden die misstanden plaats in een andere kerk dan die van mij.
Maar als ik daar iets langer over nadenk... Als leerling van Jezus ben ik onlosmakelijk verbonden met geloofsgenoten in andere kerken. Jezus is onze gezamenlijke Meester. Als ik bij hem hoor, hoor ik ook bij die misbruikplegende priesters.
En: de Bijbel legt uit dat er geen wezenlijk onderscheid is tussen de ene zondaar en de ander. Natuurlijk, de ene richt meer schade aan dan de ander. Maar de grote overeenkomst is dat ons vertrouwen in God niet volledig is.
Bovendien: Jezus verbiedt mij afstand te nemen van 'slechte' mensen. Hij zei (in mijn woorden): 'als je een crimineel in de gevangenis bezoekt, dan bezoek je mij. Ga je hen uit de weg, dan ga je mij uit de weg.'*
Niet voor niets spraken vele tijdgenoten schande van Jezus. Hij hield zich op met hoeren, criminelen en heidenen. Dat deed je niet als vrome jood. En zeker niet als rabbi. En helemaal niet als messias.
Jezus was een messias die mensen opzocht in hun zwartste nacht. Uit liefde. Hij liet zich kruisigen te midden van andere veroordeelden. Daar was hij niet te goed voor.
Zoals Jezus was... voor mij is dat 'the way of life'. Dat betekent dat ik er niet voor terug mag deinzen mij te associëren met mijn rooms-katholieke collega's. 'Ook ik ben een misbruikpleger.' Slik.
* Zie het 25e hoofdstuk van het bijbelboek Matteüs
Rooms Katholieke Kerk. Afgelopen week publiceerde Deetman hierover zijn rapport. Heldere conclusie: vreselijke dingen zijn er gebeurd.
Mijn onmiddellijke reactie? Niets te maken wil ik hebben met die smerige mannen! Hoe is het in Gods naam mogelijk? Levens die gesloopt worden in de kerk?!
Stiekem denk ik: gelukkig vinden die misstanden plaats in een andere kerk dan die van mij.
Maar als ik daar iets langer over nadenk... Als leerling van Jezus ben ik onlosmakelijk verbonden met geloofsgenoten in andere kerken. Jezus is onze gezamenlijke Meester. Als ik bij hem hoor, hoor ik ook bij die misbruikplegende priesters.
En: de Bijbel legt uit dat er geen wezenlijk onderscheid is tussen de ene zondaar en de ander. Natuurlijk, de ene richt meer schade aan dan de ander. Maar de grote overeenkomst is dat ons vertrouwen in God niet volledig is.
Bovendien: Jezus verbiedt mij afstand te nemen van 'slechte' mensen. Hij zei (in mijn woorden): 'als je een crimineel in de gevangenis bezoekt, dan bezoek je mij. Ga je hen uit de weg, dan ga je mij uit de weg.'*
Niet voor niets spraken vele tijdgenoten schande van Jezus. Hij hield zich op met hoeren, criminelen en heidenen. Dat deed je niet als vrome jood. En zeker niet als rabbi. En helemaal niet als messias.
Jezus was een messias die mensen opzocht in hun zwartste nacht. Uit liefde. Hij liet zich kruisigen te midden van andere veroordeelden. Daar was hij niet te goed voor.
Zoals Jezus was... voor mij is dat 'the way of life'. Dat betekent dat ik er niet voor terug mag deinzen mij te associëren met mijn rooms-katholieke collega's. 'Ook ik ben een misbruikpleger.' Slik.
* Zie het 25e hoofdstuk van het bijbelboek Matteüs
zondag 11 december 2011
Waarom moeilijk doen over porno? (2)
Waarom maken gelovige mensen bezwaar tegen porno?
Diverse redenen. Ik noem er eentje: we denken dat je er niet gelukkig van wordt.
Hoe we dat weten? Misschien wel uit ervaring. Maar ook uit wetenschappelijk onderzoek. Deskundigen zien seksverslaving sinds enkele jaren als een reëel probleem. En porno wakkert die verslaving aan!
Het is een verslaving als alle andere: je raakt de controle kwijt over je gedachten en gedrag. En dat maakt je ongelukkig.
Porno belooft iets wat het niet geeft. Het belooft een gevoel van vervulling. Maar de bevrediging die het biedt, is maar voor even. En omdat het maar voor even is, is het verleidelijk om nog meer naar porno te kijken. En weer... en weer...
In de ban zijn van porno, wil soms zeggen dat je niet blij bent met je leven. Dat het je niet lukt om anderen echt te kennen en je te laten kennen... om echte vriendschappen en relaties te onderhouden. Dat probleem laat zich niet met porno oplossen.
Christenen zijn mensen die van vrijheid houden. De Bijbel leert dat Christus mensen 'bevrijdt om in vrijheid te leven' (het bijbelboek Galaten, hoofdstuk 5 vers 1) Vandaar die hekel aan porno.
Diverse redenen. Ik noem er eentje: we denken dat je er niet gelukkig van wordt.
Hoe we dat weten? Misschien wel uit ervaring. Maar ook uit wetenschappelijk onderzoek. Deskundigen zien seksverslaving sinds enkele jaren als een reëel probleem. En porno wakkert die verslaving aan!
Het is een verslaving als alle andere: je raakt de controle kwijt over je gedachten en gedrag. En dat maakt je ongelukkig.
Porno belooft iets wat het niet geeft. Het belooft een gevoel van vervulling. Maar de bevrediging die het biedt, is maar voor even. En omdat het maar voor even is, is het verleidelijk om nog meer naar porno te kijken. En weer... en weer...
In de ban zijn van porno, wil soms zeggen dat je niet blij bent met je leven. Dat het je niet lukt om anderen echt te kennen en je te laten kennen... om echte vriendschappen en relaties te onderhouden. Dat probleem laat zich niet met porno oplossen.
Christenen zijn mensen die van vrijheid houden. De Bijbel leert dat Christus mensen 'bevrijdt om in vrijheid te leven' (het bijbelboek Galaten, hoofdstuk 5 vers 1) Vandaar die hekel aan porno.
donderdag 24 november 2011
Jezus de etterbak
Erger je je wel eens groen en geel aan Jezus? (En dus: aan God?) Heb je wel eens helemaal met hem gehad?
Echt niet?
Misschien ken je hem dan toch niet zo goed als je denkt. Want laten we wel wezen: Jezus was een etterbak!
Oude bijbelvertalingen hebben het over een 'steen des aanstoots'. Wel eens op de camping met je blote voet in volle vaart tegen een steen gebotst? Die ervaring! Wrááárgh!
Jezus was zo irritant oké. Zo buitengewoon goed. Als mensen in zijn buurt kwamen, was het verschil met henzelf zo pijnlijk voelbaar.
God is licht. Hoe dichter je in de buurt van het licht komt, hoe beter je alles ziet. De goede en de minder goede dingen. En als die minder goede dingen zichtbaar worden, is dat buitengewoon vervelend.
Waar Jezus kwam werd ineens duidelijk hoe hypocriet mensen eigenlijk waren, hoe liefdeloos, hoe egocentrisch.
God leren kennen, gaat ook over jezelf leren kennen. Dat is een pijnlijk proces. Want we zijn niet alleen maar leuk en aardig.
Echt niet?
Misschien ken je hem dan toch niet zo goed als je denkt. Want laten we wel wezen: Jezus was een etterbak!
Oude bijbelvertalingen hebben het over een 'steen des aanstoots'. Wel eens op de camping met je blote voet in volle vaart tegen een steen gebotst? Die ervaring! Wrááárgh!
Jezus was zo irritant oké. Zo buitengewoon goed. Als mensen in zijn buurt kwamen, was het verschil met henzelf zo pijnlijk voelbaar.
God is licht. Hoe dichter je in de buurt van het licht komt, hoe beter je alles ziet. De goede en de minder goede dingen. En als die minder goede dingen zichtbaar worden, is dat buitengewoon vervelend.
Waar Jezus kwam werd ineens duidelijk hoe hypocriet mensen eigenlijk waren, hoe liefdeloos, hoe egocentrisch.
God leren kennen, gaat ook over jezelf leren kennen. Dat is een pijnlijk proces. Want we zijn niet alleen maar leuk en aardig.
dinsdag 22 november 2011
Waarom moeilijk doen over porno?
Gelovigen hebben moeite met porno. Waarom eigenlijk?
Niet omdat ze die plaatjes smerig vinden. Natuurlijk niet. Christenen vinden sexy in beeld gebrachte lichamen net zo aantrekkelijk als ieder ander. Ook gelovigen kijken soms naar porno. Alleen hebben ze het er liever niet over.
Waarom niet?
Omdat het niet mag? Vanwege regeltjes uit de Bijbel of de kerkelijke traditie? Ik hoop het niet! Iets alleen maar doen of laten vanwege een regeltje is kinderachtig.
Ik heb moeite met porno omdat het mensen ontmenselijkt. Het maakt mij minder humaan. Porno spreekt alleen mijn dierlijke driften aan. Porno laat mij geen personen zien, maar (gephotoshopte nep-) lichamen. Porno gaat over (levende) objecten. Alleen maar over materie. Niet over mensen.
Het christelijk geloof is een levensweg die mij meer mens maakt. Dat is: een harmonieuze eenheid tussen geest en lichaam. Alleen maar bezig zijn met het lichaam, duwt mensen terug in de evolutie. Dan worden we dieren die elkaar gebruiken.
Dieren hebben ook seks met elkaar. Maar ik geloof dat God ons seks van hogere kwaliteit wil geven. Hij wil dat we behalve iemands lichaam, ook iemands geschiedenis, gevoelens, ambities en verlangens kennen. Dat maakt seks beter, mooier.
Niet omdat ze die plaatjes smerig vinden. Natuurlijk niet. Christenen vinden sexy in beeld gebrachte lichamen net zo aantrekkelijk als ieder ander. Ook gelovigen kijken soms naar porno. Alleen hebben ze het er liever niet over.
Waarom niet?
Omdat het niet mag? Vanwege regeltjes uit de Bijbel of de kerkelijke traditie? Ik hoop het niet! Iets alleen maar doen of laten vanwege een regeltje is kinderachtig.
Ik heb moeite met porno omdat het mensen ontmenselijkt. Het maakt mij minder humaan. Porno spreekt alleen mijn dierlijke driften aan. Porno laat mij geen personen zien, maar (gephotoshopte nep-) lichamen. Porno gaat over (levende) objecten. Alleen maar over materie. Niet over mensen.
Het christelijk geloof is een levensweg die mij meer mens maakt. Dat is: een harmonieuze eenheid tussen geest en lichaam. Alleen maar bezig zijn met het lichaam, duwt mensen terug in de evolutie. Dan worden we dieren die elkaar gebruiken.
Dieren hebben ook seks met elkaar. Maar ik geloof dat God ons seks van hogere kwaliteit wil geven. Hij wil dat we behalve iemands lichaam, ook iemands geschiedenis, gevoelens, ambities en verlangens kennen. Dat maakt seks beter, mooier.
donderdag 10 november 2011
God maakt je aantrekkelijk!
Aantrekkelijk zijn. Wie wil dat niet?
Volgens mij houdt God van aantrekkelijke mensen. Hij wil dat mensen elkaar zien, elkaar kennen, elkaar beminnen. Als mensen niet aantrekkelijk zijn, lukt dat natuurlijk niet!
Aantrekkelijk zijn heeft te maken met hoe je overkomt. Sommigen doen hun best er sexy uit te zien. Met korte rokjes en diepe decolletés.
Maar wat is sexy eigenlijk?
Laatst las ik over een klein jongetje. Hij stelde die vraag aan zijn moeder. Zij antwoordde: 'Sexy is dat het goed voelt om in je lichaam te zijn. Dat je je op je gemak voelt in je eigen lijf. Sexy is dat jij ervan houdt om jij te zijn.'*
Met een kort rokje vestig je de aandacht op je lijf. Maar een echte relatie krijgen, is iets anders. Dat lukt pas goed als je jezelf waardeert. Mensen zonder zelfrespect vinden relaties moeilijk.
God vindt jou ontzettend de moeite waard! Hij weet wie je bent en wil graag dat jij ontdekt wie Hij is. Daarom is Hij in de persoon van Jezus naar ons toegekomen. Ondanks dat dat veel lijden betekende. Omdat Hij van je houdt.
Als het lukt om dat te geloven, ga je anders naar jezelf kijken. Dan groei je in respect voor jezelf. En dat maakt je aantrekkelijk. Dan maak je gemakkelijker vrienden. Ook zonder dat korte rokje. Echt waar!
* R. Bell, Sex God, Exploring the Endless Connections between Sexuality and Spirituality, Grand Rapids, 2007.
Volgens mij houdt God van aantrekkelijke mensen. Hij wil dat mensen elkaar zien, elkaar kennen, elkaar beminnen. Als mensen niet aantrekkelijk zijn, lukt dat natuurlijk niet!
Aantrekkelijk zijn heeft te maken met hoe je overkomt. Sommigen doen hun best er sexy uit te zien. Met korte rokjes en diepe decolletés.
Maar wat is sexy eigenlijk?
Laatst las ik over een klein jongetje. Hij stelde die vraag aan zijn moeder. Zij antwoordde: 'Sexy is dat het goed voelt om in je lichaam te zijn. Dat je je op je gemak voelt in je eigen lijf. Sexy is dat jij ervan houdt om jij te zijn.'*
Met een kort rokje vestig je de aandacht op je lijf. Maar een echte relatie krijgen, is iets anders. Dat lukt pas goed als je jezelf waardeert. Mensen zonder zelfrespect vinden relaties moeilijk.
God vindt jou ontzettend de moeite waard! Hij weet wie je bent en wil graag dat jij ontdekt wie Hij is. Daarom is Hij in de persoon van Jezus naar ons toegekomen. Ondanks dat dat veel lijden betekende. Omdat Hij van je houdt.
Als het lukt om dat te geloven, ga je anders naar jezelf kijken. Dan groei je in respect voor jezelf. En dat maakt je aantrekkelijk. Dan maak je gemakkelijker vrienden. Ook zonder dat korte rokje. Echt waar!
* R. Bell, Sex God, Exploring the Endless Connections between Sexuality and Spirituality, Grand Rapids, 2007.
zondag 6 november 2011
Bidden met effect (4) - Niet te veel vragen!
"Gebeden veranderen de wereld niet, maar ze veranderen mensen en mensen veranderen de wereld." Aldus Albert Schweitzer, theoloog en ontwikkelingswerker.
Jezus leerde onder meer deze regel bidden: 'Geef ons vandaag het brood dat wij nodig hebben.'
Dagelijks brood: een paar boterhammen. Veel is het niet! Misschien komt het niet in je hoofd op om voor zoiets kleins, goedkoops te bidden. Wat doen deze woorden met ons als we ze toch tegen God uitspreken?
De regel dwingt ons om God alleen te vragen wat we echt nodig hebben. En niet meer dan dat! Als je voedsel en kleding hebt, kun je tevreden zijn, zegt de Bijbel.*
Alleen maar vragen om onze dagelijkse levensmiddelen, helpt om niet meegesleurd te worden in onze onverzadigbare wensen en verlangens. Het helpt om niet verblind te worden door het materiële. Het laat ons focussen op het immateriële.
En daar zit de wereld dus echt op te wachten!
* I Timoteüs hoofdstuk 6 vers 8
Jezus leerde onder meer deze regel bidden: 'Geef ons vandaag het brood dat wij nodig hebben.'
Dagelijks brood: een paar boterhammen. Veel is het niet! Misschien komt het niet in je hoofd op om voor zoiets kleins, goedkoops te bidden. Wat doen deze woorden met ons als we ze toch tegen God uitspreken?
De regel dwingt ons om God alleen te vragen wat we echt nodig hebben. En niet meer dan dat! Als je voedsel en kleding hebt, kun je tevreden zijn, zegt de Bijbel.*
Alleen maar vragen om onze dagelijkse levensmiddelen, helpt om niet meegesleurd te worden in onze onverzadigbare wensen en verlangens. Het helpt om niet verblind te worden door het materiële. Het laat ons focussen op het immateriële.
En daar zit de wereld dus echt op te wachten!
* I Timoteüs hoofdstuk 6 vers 8
zaterdag 5 november 2011
Hoe de planeet te redden
We gaan het allemaal voelen, die financiële crisis. We moeten dokken voor het mismanagement van banken en overheden.
Het ergste is dat de financiële crisis andere problemen verdringt. Politici en media besteden minder aandacht aan de armoede- en milieucrises.
'Dank God onder alle omstandigheden.'* Zo staat het in de Bijbel.
Op het eerste gezicht komt het misschien idioot over. Hoezo danken als de economie schade lijdt? Hoezo danken als er honger is? Als het milieu wordt verwoest?
Maar misschien gaat er achter die bijbelse oproep wel een diepe wijsheid schuil. Stel dat iedereen kiest voor een onafgebroken houding van dankbaarheid. De wereld zou veranderen!
We kunnen altijd danken. Omdat we heel veel ontvangen: het licht van de zon, de zuurstof in onze longen, het vermogen te denken, te spreken, te voelen. Of heb je dat aan jezelf te danken?
Als we besluiten God steeds te danken, gebeurt er iets van binnen. Dan focussen we op wat we hebben. En niet op wat we niet hebben. Dankbaarheid leidt tot tevredenheid.
De financiële crisis, armoede, milieuvervuiling... ze zijn terug te voeren op ontevredenheid. Ze ontstaan doordat mensen focussen op wat ze niet hebben. Problemen komen er doordat we God niet danken voor wat Hij geeft.
Daarom is dankbaarheid is niet alleen een heilige plicht ten opzichte van God. Het is niets minder dan de oplossing voor de planeet.
* I Tessalonicenzen hoofdstuk 5 vers 18
Het ergste is dat de financiële crisis andere problemen verdringt. Politici en media besteden minder aandacht aan de armoede- en milieucrises.
'Dank God onder alle omstandigheden.'* Zo staat het in de Bijbel.
Op het eerste gezicht komt het misschien idioot over. Hoezo danken als de economie schade lijdt? Hoezo danken als er honger is? Als het milieu wordt verwoest?
Maar misschien gaat er achter die bijbelse oproep wel een diepe wijsheid schuil. Stel dat iedereen kiest voor een onafgebroken houding van dankbaarheid. De wereld zou veranderen!
We kunnen altijd danken. Omdat we heel veel ontvangen: het licht van de zon, de zuurstof in onze longen, het vermogen te denken, te spreken, te voelen. Of heb je dat aan jezelf te danken?
Als we besluiten God steeds te danken, gebeurt er iets van binnen. Dan focussen we op wat we hebben. En niet op wat we niet hebben. Dankbaarheid leidt tot tevredenheid.
De financiële crisis, armoede, milieuvervuiling... ze zijn terug te voeren op ontevredenheid. Ze ontstaan doordat mensen focussen op wat ze niet hebben. Problemen komen er doordat we God niet danken voor wat Hij geeft.
Daarom is dankbaarheid is niet alleen een heilige plicht ten opzichte van God. Het is niets minder dan de oplossing voor de planeet.
* I Tessalonicenzen hoofdstuk 5 vers 18
maandag 31 oktober 2011
Ja tegen God = ja tegen alles
Geloven brengt je in harmonie met God. Het gevolg is verbondenheid met anderen en jezelf.
Hoe kom je met God in verbinding?
Door ja tegen Hem te zeggen.
Maar ja... wat is ja zeggen tegen God? Ja zeggen tegen God is ja zeggen tegen alles. En dat is moeilijk. Dat doen we als mensen niet zo maar.
Een goede film... ja! Een langgerekte vakantie... ja! Een lieve vriend of vriendin... ja!
Maar er is zoveel waar we nee tegen willen zeggen. Ziekte... nee! Geruzie... nee! Onrecht... nee!
Betekent geloven echt dat je hier ja tegen zegt? Ehm... niet in de zin van dat je het goedkeurt of er in berust. No way! Maar wel dat je het aanvaardt, accepteert.
God wil het goede, geloof ik met elke vezel die in mij is. Maar Hij laat ook het kwade toe. Waarom? Een bevredigend antwoord heb ik niet echt. Het moet iets met onze vrijheid te maken hebben. Maar uiteindelijk blijft het een mysterie. Een zwaar geheim waarmee we moeten dealen. Anders komt die harmonie er ook niet.
Waarom zou je ja zeggen? Kun je God wel vertrouwen? Moeten je dat wel willen: het leven aanvaarden zoals het is?
Ik denk het wel. Waarom? Omdat Jezus mij het vertrouwen (ander woord voor geloof) geeft dat God de ultiem Goede is. Ondanks al het kwaad. Jezus identificeerde zich helemaal met God. En - zo geloof ik - God met hem. Jezus was de Onvergelijkbare, de Totaal Andere, de vleesgeworden Liefde... Als God zo is, dan kan ik leven met dat moeilijke geheim.
Hoe kom je met God in verbinding?
Door ja tegen Hem te zeggen.
Maar ja... wat is ja zeggen tegen God? Ja zeggen tegen God is ja zeggen tegen alles. En dat is moeilijk. Dat doen we als mensen niet zo maar.
Een goede film... ja! Een langgerekte vakantie... ja! Een lieve vriend of vriendin... ja!
Maar er is zoveel waar we nee tegen willen zeggen. Ziekte... nee! Geruzie... nee! Onrecht... nee!
Betekent geloven echt dat je hier ja tegen zegt? Ehm... niet in de zin van dat je het goedkeurt of er in berust. No way! Maar wel dat je het aanvaardt, accepteert.
God wil het goede, geloof ik met elke vezel die in mij is. Maar Hij laat ook het kwade toe. Waarom? Een bevredigend antwoord heb ik niet echt. Het moet iets met onze vrijheid te maken hebben. Maar uiteindelijk blijft het een mysterie. Een zwaar geheim waarmee we moeten dealen. Anders komt die harmonie er ook niet.
Waarom zou je ja zeggen? Kun je God wel vertrouwen? Moeten je dat wel willen: het leven aanvaarden zoals het is?
Ik denk het wel. Waarom? Omdat Jezus mij het vertrouwen (ander woord voor geloof) geeft dat God de ultiem Goede is. Ondanks al het kwaad. Jezus identificeerde zich helemaal met God. En - zo geloof ik - God met hem. Jezus was de Onvergelijkbare, de Totaal Andere, de vleesgeworden Liefde... Als God zo is, dan kan ik leven met dat moeilijke geheim.
donderdag 27 oktober 2011
Nog iets van God gehoord vandaag?
God spreekt!
Zeggen ze.
Vaak met een blijde glimlach. Want: God laat ons dus niet alleen. Hij is dus geïnteresseerd in ons. Hij houdt dus van ons!
Maar als je nou nooit Gods stem hoort? Dan zijn al die berichten over een sprekende God behoorlijk frustrerend!
De Bijbel kan je behoorlijk ontmoedigen. Want van het begin tot het einde kom je mensen tegen tot wie God spreekt. Wel tot hen! Als je niet oppast loop je een (geestelijk) minderwaardigheidscomplex op.
Maar hou wel even in de gaten dat de Bijbel maar heel weinig zegt over hoe God spreekt. De bijbelse profeten zeggen 'zo spreekt de HEER...' Maar hoe Hij spreekt, staat er meestal niet bij.
Oké, soms lees je over een stem uit de hemel. Maar of we dat letterlijk moeten zien? Ik denk het niet. Het komt mij over als een manier van zeggen. Een wijze van spreken over een overweldigende hemelse ervaring.
Mensen die God horen spreken, horen meestal geen stem. Doorgaans gaat het om het ontvangen van een innerlijke overtuiging.
God spreekt de hele dag door tot mij. Door wat ik zie in de natuur, in de mensen om mij heen, in de Bijbel. Door wat mijn geweten mij influistert. Meer dan ik kan verwerken!
Voor mij is het geen vraag of God wel of niet tot je spreekt. Dat doet Hij! Het is de vraag of je zijn stem herkennen.
Om Gods stem te horen is het zaak je te verdiepen in wie Jezus is. De Bijbel noemt Hem het Woord van God. Ken je Jezus een beetje, ga je vanzelf meer van God horen.
Zeggen ze.
Vaak met een blijde glimlach. Want: God laat ons dus niet alleen. Hij is dus geïnteresseerd in ons. Hij houdt dus van ons!
Maar als je nou nooit Gods stem hoort? Dan zijn al die berichten over een sprekende God behoorlijk frustrerend!
De Bijbel kan je behoorlijk ontmoedigen. Want van het begin tot het einde kom je mensen tegen tot wie God spreekt. Wel tot hen! Als je niet oppast loop je een (geestelijk) minderwaardigheidscomplex op.
Maar hou wel even in de gaten dat de Bijbel maar heel weinig zegt over hoe God spreekt. De bijbelse profeten zeggen 'zo spreekt de HEER...' Maar hoe Hij spreekt, staat er meestal niet bij.
Oké, soms lees je over een stem uit de hemel. Maar of we dat letterlijk moeten zien? Ik denk het niet. Het komt mij over als een manier van zeggen. Een wijze van spreken over een overweldigende hemelse ervaring.
Mensen die God horen spreken, horen meestal geen stem. Doorgaans gaat het om het ontvangen van een innerlijke overtuiging.
God spreekt de hele dag door tot mij. Door wat ik zie in de natuur, in de mensen om mij heen, in de Bijbel. Door wat mijn geweten mij influistert. Meer dan ik kan verwerken!
Voor mij is het geen vraag of God wel of niet tot je spreekt. Dat doet Hij! Het is de vraag of je zijn stem herkennen.
Om Gods stem te horen is het zaak je te verdiepen in wie Jezus is. De Bijbel noemt Hem het Woord van God. Ken je Jezus een beetje, ga je vanzelf meer van God horen.
woensdag 12 oktober 2011
Geloven lijkt op seks
Geloven = een intieme band met God. En dat vraagt erom dat je jezelf bloot geeft. Wat dat betreft lijkt geloven op seks. Wil het wat worden dan moet er het één en ander uit.
Christenen geloven dat Jezus liet zien wie God is. En Jezus (in zekere zin dus God) gaf zichzelf bloot. Hij liet zichzelf kennen. Zijn diepste gevoelens waren zichtbaar. Blijdschap, woede, verdriet...angst! De mensen in zijn omgeving zagen het allemaal.
Jezus gaf zichzelf bloot. Uiteindelijk zelfs letterlijk! Naakt stierf hij aan een kruis. Dat hoorde bij deze vorm van executie. Veroordeelden werd het recht op kleding ontnomen.
De gekruisigde Christus toont God in zijn kwetsbaarheid. Hij laat God zien in zijn onstuitbare drang te kennen en gekend te worden. Zo is God... machteloos in zijn liefde. Niemand zo kwetsbaar als Hij! Belachelijk volgens velen.
Een echte ontmoeting vraagt erom dat we ons ware zelf laten zien. Zonder mooie praatjes, zonder verbeelding, zonder overdrijving, met de goede en slechte dingen. En dat voelt als naakt. Dat doe je - hoop ik - niet zomaar.
In de ontmoeting tussen God en mens heeft God de eerste stap gezet. Alle uiterlijkheden heeft Hij afgelegd: almacht, alwetendheid, verhevenheid, pracht en praal... alles. Wat overbleef was die kapot geslagen blote man aan een kruis.
Dat de ander de eerste stap zet in kwetsbaarheid, is een uitnodiging. God heeft de eerste stap gezet in de relatie die hij met ons beoogt. Dat maakt het voor ons gemakkelijker om onszelf bloot te geven en die intieme band met Hem aan te gaan.
In gebed mogen we onszelf laten zien... zonder onze prestaties, zonder ons uiterlijk vertoon, zonder onze vrienden, zonder onze bezittingen, met onze goede en slechte kanten. Die persoon wil God ontmoeten!
Christenen geloven dat Jezus liet zien wie God is. En Jezus (in zekere zin dus God) gaf zichzelf bloot. Hij liet zichzelf kennen. Zijn diepste gevoelens waren zichtbaar. Blijdschap, woede, verdriet...angst! De mensen in zijn omgeving zagen het allemaal.
Jezus gaf zichzelf bloot. Uiteindelijk zelfs letterlijk! Naakt stierf hij aan een kruis. Dat hoorde bij deze vorm van executie. Veroordeelden werd het recht op kleding ontnomen.
De gekruisigde Christus toont God in zijn kwetsbaarheid. Hij laat God zien in zijn onstuitbare drang te kennen en gekend te worden. Zo is God... machteloos in zijn liefde. Niemand zo kwetsbaar als Hij! Belachelijk volgens velen.
Een echte ontmoeting vraagt erom dat we ons ware zelf laten zien. Zonder mooie praatjes, zonder verbeelding, zonder overdrijving, met de goede en slechte dingen. En dat voelt als naakt. Dat doe je - hoop ik - niet zomaar.
In de ontmoeting tussen God en mens heeft God de eerste stap gezet. Alle uiterlijkheden heeft Hij afgelegd: almacht, alwetendheid, verhevenheid, pracht en praal... alles. Wat overbleef was die kapot geslagen blote man aan een kruis.
Dat de ander de eerste stap zet in kwetsbaarheid, is een uitnodiging. God heeft de eerste stap gezet in de relatie die hij met ons beoogt. Dat maakt het voor ons gemakkelijker om onszelf bloot te geven en die intieme band met Hem aan te gaan.
In gebed mogen we onszelf laten zien... zonder onze prestaties, zonder ons uiterlijk vertoon, zonder onze vrienden, zonder onze bezittingen, met onze goede en slechte kanten. Die persoon wil God ontmoeten!
dinsdag 4 oktober 2011
Nog even: Het einde der tijden!
Nog even en het einde van de wereld is daar!
Tenminste, nogal wat mensen geloven dat. Sommigen kijken met spanning naar de Maya-kalender. In 2012 schijnt-ie af te lopen. Een zekere dominee Henk Schouten zei onlangs in een landelijke krant dat het waarschijnlijk allemaal komend jaar gebeurt. Predikant Orlando Bottenbley gelooft dat De Wederkomst binnen 25 jaar een feit is.
Al vele eeuwen zijn er predikers die denken te weten binnen welke termijn Het Einde daar is. Vaak doen ze goede zaken. Natuurlijk! Angst en hoop zijn gewilde handelswaar. Maar tot op heden blijken al die profeten knollen voor citroenen te hebben verkocht.
Inderdaad, ik moet niet zoveel hebben van die eindtijdaankondigingen. Ik geloof het echt wel hoor, dat er een einde komt aan de wereld zoals die nu is. Maar door al dat gepraat over het hoe en wanneer gaan we ons veel te veel bezighouden met de toekomst. En dus niet met vandaag. Het gevaar is dat mensen te veel met de hemel bezig zijn. En dus niet met de aarde.
Ook in de tijd van Jezus (al weer twintig eeuwen geleden) was de verwachting van het einde sterk aanwezig. En natuurlijk had Jezus het daarover. Hij was een kind van zijn tijd. Maar de focus van Jezus lag niet in de toekomst of in de hemel.
Jezus bracht de toekomst naar de aarde. Hij hield van deze aarde. Hij maakte zich druk om het hier en nu. De aanstaande Dag van de Heer was voor hem een aansporing zich er nog drukker om te maken.
Tenminste, nogal wat mensen geloven dat. Sommigen kijken met spanning naar de Maya-kalender. In 2012 schijnt-ie af te lopen. Een zekere dominee Henk Schouten zei onlangs in een landelijke krant dat het waarschijnlijk allemaal komend jaar gebeurt. Predikant Orlando Bottenbley gelooft dat De Wederkomst binnen 25 jaar een feit is.
Al vele eeuwen zijn er predikers die denken te weten binnen welke termijn Het Einde daar is. Vaak doen ze goede zaken. Natuurlijk! Angst en hoop zijn gewilde handelswaar. Maar tot op heden blijken al die profeten knollen voor citroenen te hebben verkocht.
Inderdaad, ik moet niet zoveel hebben van die eindtijdaankondigingen. Ik geloof het echt wel hoor, dat er een einde komt aan de wereld zoals die nu is. Maar door al dat gepraat over het hoe en wanneer gaan we ons veel te veel bezighouden met de toekomst. En dus niet met vandaag. Het gevaar is dat mensen te veel met de hemel bezig zijn. En dus niet met de aarde.
Ook in de tijd van Jezus (al weer twintig eeuwen geleden) was de verwachting van het einde sterk aanwezig. En natuurlijk had Jezus het daarover. Hij was een kind van zijn tijd. Maar de focus van Jezus lag niet in de toekomst of in de hemel.
Jezus bracht de toekomst naar de aarde. Hij hield van deze aarde. Hij maakte zich druk om het hier en nu. De aanstaande Dag van de Heer was voor hem een aansporing zich er nog drukker om te maken.
maandag 3 oktober 2011
Kracht van boven
Geeft God kracht? Maakt geloof sterk?
Mensen bidden nogal eens om kracht. Sterkte om prestaties te leveren. De juiste instelling om ziekte te dragen. Moed om te doen wat je eigenlijk niet durft.
Volgens de Bijbel zijn deze gebeden niet raar. In dit boek presenteert God zich als iemand die mensen bijstaat met zijn sterkte. Voor kracht ben je bij Hem aan het juiste adres!
Maar hoe moeten we ons dat voorstellen?
Lange tijd stelde ik me de kracht van God voor als iets, een soort substantie. Als een magische, bovennatuurlijke energie.
Inmiddels denk ik dat het iets anders zit. God is geen veredeld postorderbedrijf. Hij levert geen producten. Hij is Iemand die een relatie met ons wil. Een mystieke liefdesverbintenis.
Die relatie geeft kracht! Net zoals de band met mijn vrouw mij kracht geeft. Net zoals aardse vriendschappen mij sterker maken. Gods kracht ervaar ik door in zijn nabijheid te leven.
Zo'n (liefdes)relatie is overigens wel stukken ingewikkelder dan het contact met een postorderbedrijf.
Mensen bidden nogal eens om kracht. Sterkte om prestaties te leveren. De juiste instelling om ziekte te dragen. Moed om te doen wat je eigenlijk niet durft.
Volgens de Bijbel zijn deze gebeden niet raar. In dit boek presenteert God zich als iemand die mensen bijstaat met zijn sterkte. Voor kracht ben je bij Hem aan het juiste adres!
Maar hoe moeten we ons dat voorstellen?
Lange tijd stelde ik me de kracht van God voor als iets, een soort substantie. Als een magische, bovennatuurlijke energie.
Inmiddels denk ik dat het iets anders zit. God is geen veredeld postorderbedrijf. Hij levert geen producten. Hij is Iemand die een relatie met ons wil. Een mystieke liefdesverbintenis.
Die relatie geeft kracht! Net zoals de band met mijn vrouw mij kracht geeft. Net zoals aardse vriendschappen mij sterker maken. Gods kracht ervaar ik door in zijn nabijheid te leven.
Zo'n (liefdes)relatie is overigens wel stukken ingewikkelder dan het contact met een postorderbedrijf.
vrijdag 30 september 2011
Voor hetzelfde geld was ik hindoe
Ik noem mezelf leerling van Jezus. Maar als ik in India was geboren, was ik waarschijnlijk hindoe. Is wat je gelooft vooral afhankelijk van waar je wieg heeft gestaan?
Ja, natuurlijk!
De meeste moslims zijn geboren in een islamitisch gezin. De meeste hindoes hebben een vader en moeder die hindoe zijn... En ja, mijn pa en ma zijn christen.
Vraag: Kun je zeggen dat de ene godsdienst beter is dan de ander? Dat de ene godsdienst je dichter bij God brengt dan de ander?
Ik vind van wel.
Geloven moet gaan over waarheid. Je gelooft iets omdat het aannemelijk lijkt. Je gelooft iets, omdat het betrouwbaar - waar - lijkt. Ja toch?
Ieder mens begint met het (on)geloof van zijn papa en mama. Maar daarmee hoef je niet te eindigen. Mensen onderscheiden zich van dieren doordat ze kunnen kiezen, kunnen twijfelen, andere wegen in kunnen slaan dan hun ouders.
Je kunt er weinig aan doen dat je bent opgegroeid als moslim, hindoe, christen, agnost of atheïst. Maar ik heb moeite met mensen die niet zelf op zoek gaan naar wat waarheid is. Ik kan moeilijk uit de weg met mensen die geloven, omdat ze nu eenmaal zo zijn opgevoed.
Ik vind het heel jammer als mensen niet zelf durven te zoeken, te vragen, te twijfelen. En bereid zijn anders te kiezen dan hun ouders. Want: als je daartoe niet bereid bent, wil je eigenlijk geen mens te zijn.
Ja, natuurlijk!
De meeste moslims zijn geboren in een islamitisch gezin. De meeste hindoes hebben een vader en moeder die hindoe zijn... En ja, mijn pa en ma zijn christen.
Vraag: Kun je zeggen dat de ene godsdienst beter is dan de ander? Dat de ene godsdienst je dichter bij God brengt dan de ander?
Ik vind van wel.
Geloven moet gaan over waarheid. Je gelooft iets omdat het aannemelijk lijkt. Je gelooft iets, omdat het betrouwbaar - waar - lijkt. Ja toch?
Ieder mens begint met het (on)geloof van zijn papa en mama. Maar daarmee hoef je niet te eindigen. Mensen onderscheiden zich van dieren doordat ze kunnen kiezen, kunnen twijfelen, andere wegen in kunnen slaan dan hun ouders.
Je kunt er weinig aan doen dat je bent opgegroeid als moslim, hindoe, christen, agnost of atheïst. Maar ik heb moeite met mensen die niet zelf op zoek gaan naar wat waarheid is. Ik kan moeilijk uit de weg met mensen die geloven, omdat ze nu eenmaal zo zijn opgevoed.
Ik vind het heel jammer als mensen niet zelf durven te zoeken, te vragen, te twijfelen. En bereid zijn anders te kiezen dan hun ouders. Want: als je daartoe niet bereid bent, wil je eigenlijk geen mens te zijn.
vrijdag 23 september 2011
Liever geen christen
Ik geloof in God. En ik geloof dat je ontdekt wie Hij is door naar Jezus te kijken. En vooral: door Jezus na te doen. Je kunt mij dus christen noemen. Maar dat heb ik eigenlijk liever niet.
Dat komt waarschijnlijk doordat ik een eigenwijs typetje ben. Maar er is meer.
Christen klinkt zo statisch. Je hebt appels en peren. En zo heb je dan ook christenen en mensen die dat niet zijn. Als ik zeg dat ik christen ben, voelt dat zo arrivé. 'Ik ben christen... klaar.' Maar ik ben nog lang niet klaar met mijn zoektocht naar God!
Noem me liever leerling. Leerling van Jezus. Net zoals de eerste christenen van bijna 2000 jaar geleden. Zij noemden zichzelf ook geen christenen. Zij noemden zichzelf leerlingen. Veel mooier!
Een leerling is iemand die er nog niet is. Een leerling is in ontwikkeling. Een leerling is
in process. Soms lijkt het wat. Soms helemaal niet. Dat heb je zo met leerlingen.
Leerlingen weten nog niet alles, kunnen nog niet alles. Hoeft ook niet. Bij een leerling gaat het niet direct om resultaat. Het gaat het vooral om inzet. Daar ga ik voor.
Dat komt waarschijnlijk doordat ik een eigenwijs typetje ben. Maar er is meer.
Christen klinkt zo statisch. Je hebt appels en peren. En zo heb je dan ook christenen en mensen die dat niet zijn. Als ik zeg dat ik christen ben, voelt dat zo arrivé. 'Ik ben christen... klaar.' Maar ik ben nog lang niet klaar met mijn zoektocht naar God!
Noem me liever leerling. Leerling van Jezus. Net zoals de eerste christenen van bijna 2000 jaar geleden. Zij noemden zichzelf ook geen christenen. Zij noemden zichzelf leerlingen. Veel mooier!
Een leerling is iemand die er nog niet is. Een leerling is in ontwikkeling. Een leerling is
in process. Soms lijkt het wat. Soms helemaal niet. Dat heb je zo met leerlingen.
Leerlingen weten nog niet alles, kunnen nog niet alles. Hoeft ook niet. Bij een leerling gaat het niet direct om resultaat. Het gaat het vooral om inzet. Daar ga ik voor.
maandag 19 september 2011
Geloven... uit bescheidenheid
Waarom geloof ik?
Omdat ik een nietig, onwetend wezentje ben. Net zoals ieder ander mens overigens :). We suizen rond in een onmetelijk heelal waarvan we nauwelijks iets snappen. Iedere wetenschapper bevestigt dit.
Of je gelovig bent, ongelovig, of ergens tussenin: bescheidenheid is op zijn plaats. Het is onmogelijk het grote geheel van de kosmos te overzien. Zeggen dat er geen God is, vind ik hoogmoedig. Hoe kun je dat weten? Wie zijn wij nou helemaal?
God bewijzen is lastig. Maar God ontkennen, is onzinnig. Dan trek je echt een te grote broek aan. Wij snappen de zichtbare werkelijkheid geen eens! Laat staan dat we een eventuele onzichtbare werkelijkheid doorzien.
Ik geloof in God, omdat Jezus Christus in God geloofde. Als er iemand het vertrouwen waard is, is Hij het. Als er iemand met een groot gezag sprak over leven en dood, dan hij wel.
Geloven blijft een kwestie van een vertrouwen. In zekere zin is het een gok. Maar gokken op Jezus lijkt mij niet onverstandig. Verstandiger in ieder geval dan te vertrouwen op mijn eigen inzichtjes en ideetjes.
Omdat ik een nietig, onwetend wezentje ben. Net zoals ieder ander mens overigens :). We suizen rond in een onmetelijk heelal waarvan we nauwelijks iets snappen. Iedere wetenschapper bevestigt dit.
Of je gelovig bent, ongelovig, of ergens tussenin: bescheidenheid is op zijn plaats. Het is onmogelijk het grote geheel van de kosmos te overzien. Zeggen dat er geen God is, vind ik hoogmoedig. Hoe kun je dat weten? Wie zijn wij nou helemaal?
God bewijzen is lastig. Maar God ontkennen, is onzinnig. Dan trek je echt een te grote broek aan. Wij snappen de zichtbare werkelijkheid geen eens! Laat staan dat we een eventuele onzichtbare werkelijkheid doorzien.
Ik geloof in God, omdat Jezus Christus in God geloofde. Als er iemand het vertrouwen waard is, is Hij het. Als er iemand met een groot gezag sprak over leven en dood, dan hij wel.
Geloven blijft een kwestie van een vertrouwen. In zekere zin is het een gok. Maar gokken op Jezus lijkt mij niet onverstandig. Verstandiger in ieder geval dan te vertrouwen op mijn eigen inzichtjes en ideetjes.
vrijdag 16 september 2011
Heel fatsoenlijk, hartstikke zondig
Heel fatsoenlijk zijn, je übernetjes gedragen en toch hartstikke zondig zijn. Het kan!
De Amerikaanse predikant Martin Luther King streed in de vorige eeuw voor gelijke rechten voor blanken en zwarten. Eén van zijn vlijmscherpe uitspraken over deze strijd is de volgende:
'...de grootste tragedie was niet het schelle gekrijs van de slechte mensen, maar het vreselijke zwijgen van de goede mensen.'
Geeft te denken!
De Amerikaanse predikant Martin Luther King streed in de vorige eeuw voor gelijke rechten voor blanken en zwarten. Eén van zijn vlijmscherpe uitspraken over deze strijd is de volgende:
'...de grootste tragedie was niet het schelle gekrijs van de slechte mensen, maar het vreselijke zwijgen van de goede mensen.'
Geeft te denken!
donderdag 15 september 2011
Bidden met effect (3) - de hemel op aarde?
"Gebeden veranderen de wereld niet, maar ze veranderen mensen en mensen veranderen de wereld." Aldus Albert Schweitzer, theoloog en ontwikkelingswerker.
"Laat uw wil gedaan worden, op aarde zoals in de hemel." Wat doen deze woorden met ons als we ze tegen God uitspreken?
Ik vind het moeilijk te geloven: dat het er op aarde aan toe kan gaan zoals in de hemel. En ik ben niet de enige.
Maar wat zeg ik daarmee?
Daarmee suggereer ik dat Jezus doordraaft. Dat hij niet realistisch is. Dat hij zo gemeen is ons dingen te laten vragen die we toch niet krijgen.
Oeps! Dat zeg je niet over iemand met zo'n gigantische reputatie. (understatement!)
Wil Jezus ons gebrek aan hoop aanpakken? Wil hij ons laten beseffen (laten uitspreken!) dat het mogelijk is dat de hemel echt zichtbaar, voelbaar wordt op aarde? Wil Jezus ons laten geloven dat mensen in staat zijn Gods wil te doen? Ondanks onze kleinheid, zwakten en zonden?
"Laat uw wil gedaan worden, op aarde zoals in de hemel." Wat doen deze woorden met ons als we ze tegen God uitspreken?
Ik vind het moeilijk te geloven: dat het er op aarde aan toe kan gaan zoals in de hemel. En ik ben niet de enige.
Maar wat zeg ik daarmee?
Daarmee suggereer ik dat Jezus doordraaft. Dat hij niet realistisch is. Dat hij zo gemeen is ons dingen te laten vragen die we toch niet krijgen.
Oeps! Dat zeg je niet over iemand met zo'n gigantische reputatie. (understatement!)
Wil Jezus ons gebrek aan hoop aanpakken? Wil hij ons laten beseffen (laten uitspreken!) dat het mogelijk is dat de hemel echt zichtbaar, voelbaar wordt op aarde? Wil Jezus ons laten geloven dat mensen in staat zijn Gods wil te doen? Ondanks onze kleinheid, zwakten en zonden?
woensdag 14 september 2011
Geloven is menselijk, twijfelen goddelijk
To believe is human, to doubt divine.
Deze slogan las ik op een website*. Wat de bedenker precies bedoelt, weet ik niet. Maar ik vind 'm prachtig!
Twijfel heeft iets goddelijks. Profeten, onder wie Jezus, zetten mensen aan tot twijfel. 'Je denkt wel dat je de juiste dingen zegt, doet, gelooft... maar is dat echt zo?'
Geloof is soms zo menselijk, zo bekrompen. Nogal eens zijn gelovigen (ik ben er ook eentje!) zo vastgeroest, krampachtig, gelijkhebberig.
Een toefje hemelse twijfel kan geen kwaad. Geloof kan niet zonder twijfel. Sterker, geloof begint met twijfel: mensen die dachten het zonder God te kunnen, gaan zich afvragen of dat wel zo is.
* www.peterrollins.net
Deze slogan las ik op een website*. Wat de bedenker precies bedoelt, weet ik niet. Maar ik vind 'm prachtig!
Twijfel heeft iets goddelijks. Profeten, onder wie Jezus, zetten mensen aan tot twijfel. 'Je denkt wel dat je de juiste dingen zegt, doet, gelooft... maar is dat echt zo?'
Geloof is soms zo menselijk, zo bekrompen. Nogal eens zijn gelovigen (ik ben er ook eentje!) zo vastgeroest, krampachtig, gelijkhebberig.
Een toefje hemelse twijfel kan geen kwaad. Geloof kan niet zonder twijfel. Sterker, geloof begint met twijfel: mensen die dachten het zonder God te kunnen, gaan zich afvragen of dat wel zo is.
* www.peterrollins.net
maandag 12 september 2011
Als de hemel niet bestaat... Waar is God?
Waar is God?
In de hemel. Dachten we. Ergens boven de wolken en sterren. Geen weldenkend mens die het nog gelooft.
Tot en met de Middeleeuwen zagen we de aarde als een platte pannenkoek en de hemel als een koepel daarboven. De aarde was de woonplaats van de mensen. De hemel was van God.
Die hemel heeft nooit bestaan. De aarde is een ronde bol, zwevend in een gigantisch heelal.
De hemel was een beeld om iets zinnigs over God te zeggen. Een prachtig beeld!
God in de hemel. Daarmee zeiden gelovigen: God is hoog en verheven. Hij is niet van de aarde. Hij is totaal anders. En tegelijkertijd: God is betrokken op de mens. Want de hemel en de aarde horen bij elkaar. Het één kun je niet zonder het ander voorstellen.
God in de hemel. Een veelzeggende voorstelling van zaken dus. Maar ook beperkt. Want God staat boven ruimte en tijd. Hoe onvoorstelbaar ook.
Waar is God? De theoloog Hans Küng zegt (vrij geciteerd): 'God is in ons en wij zijn in God'. Een beetje mysterieus, maar ik kan er wel wat mee!
In de hemel. Dachten we. Ergens boven de wolken en sterren. Geen weldenkend mens die het nog gelooft.
Tot en met de Middeleeuwen zagen we de aarde als een platte pannenkoek en de hemel als een koepel daarboven. De aarde was de woonplaats van de mensen. De hemel was van God.
Die hemel heeft nooit bestaan. De aarde is een ronde bol, zwevend in een gigantisch heelal.
De hemel was een beeld om iets zinnigs over God te zeggen. Een prachtig beeld!
God in de hemel. Daarmee zeiden gelovigen: God is hoog en verheven. Hij is niet van de aarde. Hij is totaal anders. En tegelijkertijd: God is betrokken op de mens. Want de hemel en de aarde horen bij elkaar. Het één kun je niet zonder het ander voorstellen.
God in de hemel. Een veelzeggende voorstelling van zaken dus. Maar ook beperkt. Want God staat boven ruimte en tijd. Hoe onvoorstelbaar ook.
Waar is God? De theoloog Hans Küng zegt (vrij geciteerd): 'God is in ons en wij zijn in God'. Een beetje mysterieus, maar ik kan er wel wat mee!
zondag 11 september 2011
Was Jezus homo?
Historici kunnen deze vraag noch bevestigen, noch ontkennen. Over het privë-leven van Jezus is weinig bewaard gebleven. We gaan ervan uit dat Jezus tot zijn dood vrijgezel is gebleven. Maar 100 % zeker is dat niet. Misschien is hij - zoals de meeste rabbi's - getrouwd geweest.
Geschiedkundig kunnen we dus niets met deze vraag. Theologisch is zij best interessant.
Heeft het invloed op ons geloof of Jezus homo of hetero was? En zo ja, waarom? Kunnen we ons überhaupt voorstellen dat Jezus een wezen was met seksuele gevoelens?
De kerk heeft in de loop der eeuwen Jezus wel eens tot een persoon gemaakt die boven het menselijke was verheven. En zeker boven het seksuele! Dat is erg. Want het christelijk geloof gaat er nou juist over dat God de mens zeer nabij is. Het bijbelboek Johannes vertelt - op poëtische wijze - dat God mens is geworden. Een grotere vereenzelviging kan niet!
God kent ons door en door. Hij begrijpt ons helemaal. Voelt wat wij voelen.
Jezus was echt mens. Met seksuele driften. Waarschijnlijk hetero, zoals het merendeel van de mensheid. Misschien homo. Wie weet...
Geschiedkundig kunnen we dus niets met deze vraag. Theologisch is zij best interessant.
Heeft het invloed op ons geloof of Jezus homo of hetero was? En zo ja, waarom? Kunnen we ons überhaupt voorstellen dat Jezus een wezen was met seksuele gevoelens?
De kerk heeft in de loop der eeuwen Jezus wel eens tot een persoon gemaakt die boven het menselijke was verheven. En zeker boven het seksuele! Dat is erg. Want het christelijk geloof gaat er nou juist over dat God de mens zeer nabij is. Het bijbelboek Johannes vertelt - op poëtische wijze - dat God mens is geworden. Een grotere vereenzelviging kan niet!
God kent ons door en door. Hij begrijpt ons helemaal. Voelt wat wij voelen.
Jezus was echt mens. Met seksuele driften. Waarschijnlijk hetero, zoals het merendeel van de mensheid. Misschien homo. Wie weet...
woensdag 7 september 2011
Is God het product van onze verbeelding? (2)
'God schiep de mens,' zeggen christenen. 'Nee, de mens schiep God,' zeggen critici van het christelijk geloof.
Die critici hebben een punt!
Mensen zijn wezens vol verwachtingen, verlangens en dromen. Al die wensen kleuren gewild en ongewild het beeld van onszelf en anderen. Een bron van teleurstelling! Want onze beelden kloppen niet altijd met de werkelijkheid.
We stoten onze neus omdat we te groot of te klein over onszelf denken. We krijgen ruzie met onze partner, omdat hij of zij is niet de geliefde van onze dromen is, maar een heel gewoon mens.
Ook ons beeld van God is vertroebeld met allerlei wensen en verwachtingen. En dus kun je zeggen: wij scheppen onze eigen god.
Dat is precies waarom de profeten voortdurend de ideeën van mensen over God ter discussie stellen. Jeremia bijvoorbeeld veegt de vloer aan met mensen denken precies te weten hoe het met God zit. 'Allemaal eigen verzinsels!', is zijn harde kritiek.**
De Tien Geboden zeiden het al: maak geen beelden van God. Voor je het weet ga je denken dat je (denk)beeld God zelf is. Een bron van teleurstelling!
* Naar aanleiding van het eerste bijbelboek Genesis (hoofdstuk 1 vers 26)
** Jeremia hoofdstuk 23 vers 16
Die critici hebben een punt!
Mensen zijn wezens vol verwachtingen, verlangens en dromen. Al die wensen kleuren gewild en ongewild het beeld van onszelf en anderen. Een bron van teleurstelling! Want onze beelden kloppen niet altijd met de werkelijkheid.
We stoten onze neus omdat we te groot of te klein over onszelf denken. We krijgen ruzie met onze partner, omdat hij of zij is niet de geliefde van onze dromen is, maar een heel gewoon mens.
Ook ons beeld van God is vertroebeld met allerlei wensen en verwachtingen. En dus kun je zeggen: wij scheppen onze eigen god.
Dat is precies waarom de profeten voortdurend de ideeën van mensen over God ter discussie stellen. Jeremia bijvoorbeeld veegt de vloer aan met mensen denken precies te weten hoe het met God zit. 'Allemaal eigen verzinsels!', is zijn harde kritiek.**
De Tien Geboden zeiden het al: maak geen beelden van God. Voor je het weet ga je denken dat je (denk)beeld God zelf is. Een bron van teleurstelling!
* Naar aanleiding van het eerste bijbelboek Genesis (hoofdstuk 1 vers 26)
** Jeremia hoofdstuk 23 vers 16
zondag 4 september 2011
Is God het product van onze verbeelding? (1)
'God is een wensdroom.' Aldus Sigmund Freud, grondlegger van de psycho-analyse.
Mensen verlangen naar een eeuwige vaderfiguur: sterk, goed, altijd aanwezig. Als je eigen vader niet zo blijkt te zijn, creëren mensen een denkbeeldige vader. Deze verbeelding noemen ze God. Zo ongeveer is de redenering.
Zit er wat in? Ja! Daarover in een volgende blog.
Maar op deze zogenoemde projectietheorie is ook veel af te dingen. Een paar punten.
Eén. De theorie is onbewezen. Het is een theorie, een gedachte. Meer niet.
Twee. De theorie is niet te combineren met de absurde aspecten van het christelijk geloof: een God die zichzelf laat ophangen aan een kruis... een God die vraagt afstand te doen van ons ego... de filosoof Kierkegaard stelde: zo'n geloof verzin je niet!
Drie. De theorie gooit de verschillende godsdiensten te makkelijk op één hoop. Er bestaat niet zoiets als één algemeen menselijk concept van God.
Vier. De theorie houdt weinig rekening met de geschiedenis. Er gebeuren dingen die zich moeilijk laten verklaren met alleen onze verbeelding. Alleen al de oorsprong van alles! Je kunt wel denken dat het een droom is dat God ons heeft geschapen... maar ondertussen zijn we er wel!
En wat te denken van het ontstaan van het christendom? Waarom waren zoveel mensen bereid hun leven te geven? Alleen maar vanwege een droom? Of hadden ze echt iets heel bijzonders meegemaakt?
Vijf. Het is de vraag of de theorie zelf geen wensdroom is. Van Freud (en van meer atheïsten) is bekend dat ze een problematische band met hun vader hadden... Een God die zich als vader presenteert... sommigen moeten er niet aan denken! En dat is helaas best te begrijpen...
Mensen verlangen naar een eeuwige vaderfiguur: sterk, goed, altijd aanwezig. Als je eigen vader niet zo blijkt te zijn, creëren mensen een denkbeeldige vader. Deze verbeelding noemen ze God. Zo ongeveer is de redenering.
Zit er wat in? Ja! Daarover in een volgende blog.
Maar op deze zogenoemde projectietheorie is ook veel af te dingen. Een paar punten.
Eén. De theorie is onbewezen. Het is een theorie, een gedachte. Meer niet.
Twee. De theorie is niet te combineren met de absurde aspecten van het christelijk geloof: een God die zichzelf laat ophangen aan een kruis... een God die vraagt afstand te doen van ons ego... de filosoof Kierkegaard stelde: zo'n geloof verzin je niet!
Drie. De theorie gooit de verschillende godsdiensten te makkelijk op één hoop. Er bestaat niet zoiets als één algemeen menselijk concept van God.
Vier. De theorie houdt weinig rekening met de geschiedenis. Er gebeuren dingen die zich moeilijk laten verklaren met alleen onze verbeelding. Alleen al de oorsprong van alles! Je kunt wel denken dat het een droom is dat God ons heeft geschapen... maar ondertussen zijn we er wel!
En wat te denken van het ontstaan van het christendom? Waarom waren zoveel mensen bereid hun leven te geven? Alleen maar vanwege een droom? Of hadden ze echt iets heel bijzonders meegemaakt?
Vijf. Het is de vraag of de theorie zelf geen wensdroom is. Van Freud (en van meer atheïsten) is bekend dat ze een problematische band met hun vader hadden... Een God die zich als vader presenteert... sommigen moeten er niet aan denken! En dat is helaas best te begrijpen...
vrijdag 2 september 2011
God is zó hard, dat wil je niet geloven
Iedereen verlangt naar God. Bewust of onbewust. Volgens het christelijk geloof is God liefde. Wie wil er nou geen liefde? Toch is niet iedereen christen. Hoe komt dat? Van alles en nog wat is te bedenken. Misschien is een reden dat God zo keihard is.
Bij liefde hoort waarheid. Bij echte liefde hoort dat je alles met elkaar deelt, alles van elkaar weet, alles tegen elkaar kunt zeggen.
Wat God te zeggen heeft, is samengevat in de persoon Jezus Christus. De man die als onschuldige stierf aan het meest gruwelijke martelwerktuig van zijn tijd. Weerzinwekkend!
Het kruis (logo van de kerk) gaat over liefde en waarheid. Liefde, omdat het laat zien dat de vreedzame God de wereld opzoekt en haar liefheeft tot het bittere einde. Hij weigert kwaad met kwaad te vergelden! Waarheid, omdat het laat zien waartoe wij mensen in staat zijn.
In God geloven betekent leven in liefde en waarheid. Iets mooiers kan ik me niet voorstellen. Maar het betekent harde confrontaties met jezelf. Dat moet je wel willen.
Bij liefde hoort waarheid. Bij echte liefde hoort dat je alles met elkaar deelt, alles van elkaar weet, alles tegen elkaar kunt zeggen.
Wat God te zeggen heeft, is samengevat in de persoon Jezus Christus. De man die als onschuldige stierf aan het meest gruwelijke martelwerktuig van zijn tijd. Weerzinwekkend!
Het kruis (logo van de kerk) gaat over liefde en waarheid. Liefde, omdat het laat zien dat de vreedzame God de wereld opzoekt en haar liefheeft tot het bittere einde. Hij weigert kwaad met kwaad te vergelden! Waarheid, omdat het laat zien waartoe wij mensen in staat zijn.
In God geloven betekent leven in liefde en waarheid. Iets mooiers kan ik me niet voorstellen. Maar het betekent harde confrontaties met jezelf. Dat moet je wel willen.
donderdag 1 september 2011
Bidden met effect (2) - Godenzonen blijven kind
"Gebeden veranderen de wereld niet, maar ze veranderen mensen en mensen veranderen de wereld." Aldus Albert Schweitzer, theoloog en ontwikkelingswerker.
Onze Vader. Dat leerde Jezus zijn leerlingen bidden. Wat is het effect als we vader (of eventueel moeder) tegen God zeggen?
We zeggen dan ook iets over onszelf. Als God onze vader is, zijn wij zijn kinderen. Godenzonen en -dochters zijn wij! Dragers van een goddelijke vonk. In ons huist een hemels potentieel.
Als we het Onze Vader bidden, is er geen reden tot minderwaardige gedachten over onszelf.
Tegelijkertijd: God vader noemen, beschermt ons ertegen dat we met onze mogelijkheden (macht) op de loop gaan. We zijn kinderen. Niet minder. Ook niet meer. Voor de wens of illusie het middelpunt van het universum te zijn is geen ruimte.
Dat is wel zo gezond.
Onze Vader. Dat leerde Jezus zijn leerlingen bidden. Wat is het effect als we vader (of eventueel moeder) tegen God zeggen?
We zeggen dan ook iets over onszelf. Als God onze vader is, zijn wij zijn kinderen. Godenzonen en -dochters zijn wij! Dragers van een goddelijke vonk. In ons huist een hemels potentieel.
Als we het Onze Vader bidden, is er geen reden tot minderwaardige gedachten over onszelf.
Tegelijkertijd: God vader noemen, beschermt ons ertegen dat we met onze mogelijkheden (macht) op de loop gaan. We zijn kinderen. Niet minder. Ook niet meer. Voor de wens of illusie het middelpunt van het universum te zijn is geen ruimte.
Dat is wel zo gezond.
woensdag 31 augustus 2011
Geloven omdat het moet
Mensen geloven niet omdat het kàn. Mensen geloven omdat het mòet. Iedereen moet geloven. Of je wilt of niet.
Wat bedoel ik?
Op talloze vragen is geen empirisch-wetenschappelijk antwoord te geven. Ofwel: een antwoord dat je kunt narekenen, dat is te meten, of in een formule te stoppen.
Paar voorbeeldjes: waarom zijn we er? wie zijn we? waar gaan we naartoe? hoe krijgt mijn leven zin? hoe word ik gelukkig? is er een god? en zo ja, wie is dat? wat is goed? wat is kwaad?
Bewust of onbewust geeft ieder mens antwoord op dit soort vragen. En die antwoorden bepalen wat voor mens je bent, wat voor leven je leidt, hoe je uiteindelijk de dood in gaat.
We geloven dat onze antwoorden op die 'levensvragen' ergens op slaan. Dat ze te maken hebben met wat waar is en goed. We kunnen het niet op een wiskundige manier zeker weten. Het gaat om geloof, vertrouwen. Het is niet anders.
En omdat je als mens dus wel iets moet geloven... kun je het maar beter een beetje goed doen. Zorg er in ieder geval voor dat je in iets gelooft dat jouw vertrouwen (jouw leven) echt waard is.
Wat bedoel ik?
Op talloze vragen is geen empirisch-wetenschappelijk antwoord te geven. Ofwel: een antwoord dat je kunt narekenen, dat is te meten, of in een formule te stoppen.
Paar voorbeeldjes: waarom zijn we er? wie zijn we? waar gaan we naartoe? hoe krijgt mijn leven zin? hoe word ik gelukkig? is er een god? en zo ja, wie is dat? wat is goed? wat is kwaad?
Bewust of onbewust geeft ieder mens antwoord op dit soort vragen. En die antwoorden bepalen wat voor mens je bent, wat voor leven je leidt, hoe je uiteindelijk de dood in gaat.
We geloven dat onze antwoorden op die 'levensvragen' ergens op slaan. Dat ze te maken hebben met wat waar is en goed. We kunnen het niet op een wiskundige manier zeker weten. Het gaat om geloof, vertrouwen. Het is niet anders.
En omdat je als mens dus wel iets moet geloven... kun je het maar beter een beetje goed doen. Zorg er in ieder geval voor dat je in iets gelooft dat jouw vertrouwen (jouw leven) echt waard is.
dinsdag 30 augustus 2011
Schijt aan het milieu = schijt aan God
Het is niet uit te leggen. Dat de Verenigde Staten voorop lopen als het gaat om milieuvervuiling. Het is - blikskaters nog aan toe - het land waar de meeste burgers zichzelf christen noemen.
Hoe je met het eigendom van een ander omgaat, vertelt hoe je over die ander denkt. Toch? Als christenen geloven we dat de planeet Gods eigendom is. Het is zijn kunstwerk. Een uniek product van zijn liefde en creativiteit.
Juist gelovigen moeten voorop lopen in de zorg voor het milieu. Niet alleen omdat er voor onze kinderen nog iets moois moet overblijven. Niet alleen omdat we anders allemaal steeds zieker worden. Maar gewoon, omdat we de Eeuwige liefhebben. Of valt het wel mee met die liefde?
Zelf al zou de planeet niet meer te redden zijn, dan nog moeten we haar koesteren en beschermen. Tot het bittere eind!
Zo, ik heb gezegd! Straks stap ik maar weer eens op het fietsje.
Hoe je met het eigendom van een ander omgaat, vertelt hoe je over die ander denkt. Toch? Als christenen geloven we dat de planeet Gods eigendom is. Het is zijn kunstwerk. Een uniek product van zijn liefde en creativiteit.
Juist gelovigen moeten voorop lopen in de zorg voor het milieu. Niet alleen omdat er voor onze kinderen nog iets moois moet overblijven. Niet alleen omdat we anders allemaal steeds zieker worden. Maar gewoon, omdat we de Eeuwige liefhebben. Of valt het wel mee met die liefde?
Zelf al zou de planeet niet meer te redden zijn, dan nog moeten we haar koesteren en beschermen. Tot het bittere eind!
Zo, ik heb gezegd! Straks stap ik maar weer eens op het fietsje.
maandag 29 augustus 2011
Gebed - Behoed mijn kinderen voor het ietsisme!
Goede Vader, ik bid U voor mijn kinderen.
Ik vraag U niet of ze christen worden. U weet het, ik hoop intens dat ze Jezus en daarmee Uzelf leren kennen. Maar ik kan er mee leven als ze moslim, boeddhist, hindoe of atheïst worden.
Als het maar mensen worden die op zoek zijn naar waarheid, naar schoonheid, naar liefde. Met heel hun hart, met al hun energie, vol dapperheid en passie.
Laat het alstUblieft geen ietsisten zijn. Van die mensen die geloven dat er wel iets is en zich een beetje door het leven rommelen. Vader, daarvoor is hun bestaan, hun ziel, te waardevol. Geloven dat er iets is en daarmee tevreden zijn... dat is zo nikserig.
Vader, laat het geen agnosten worden. Van die mensen die zeggen niet te weten hoe het zit met het Hogere en dat niet weten tot levensovertuiging verheffen. Hoe labbekakkerig!
Natuurlijk weten we niet exact wie U bent. Natuurlijk kunnen we U niet bewijzen. Maar ondertussen moet het kostbare leven wel geleefd worden. En dat kan op 1001 manieren. En... het kan maar één keer.
Laat ze de moed hebben om te kiezen, de gok te wagen op een leven met diepgang en bezieling. Laat het leven niet in onverschilligheid en gemakzucht aan hen voorbij trekken.
Laat hen eenmaal oud en grijs geworden zonder spijt terugblikken.
Met hoogachting aan U voorgelegd,
Amen
Ik vraag U niet of ze christen worden. U weet het, ik hoop intens dat ze Jezus en daarmee Uzelf leren kennen. Maar ik kan er mee leven als ze moslim, boeddhist, hindoe of atheïst worden.
Als het maar mensen worden die op zoek zijn naar waarheid, naar schoonheid, naar liefde. Met heel hun hart, met al hun energie, vol dapperheid en passie.
Laat het alstUblieft geen ietsisten zijn. Van die mensen die geloven dat er wel iets is en zich een beetje door het leven rommelen. Vader, daarvoor is hun bestaan, hun ziel, te waardevol. Geloven dat er iets is en daarmee tevreden zijn... dat is zo nikserig.
Vader, laat het geen agnosten worden. Van die mensen die zeggen niet te weten hoe het zit met het Hogere en dat niet weten tot levensovertuiging verheffen. Hoe labbekakkerig!
Natuurlijk weten we niet exact wie U bent. Natuurlijk kunnen we U niet bewijzen. Maar ondertussen moet het kostbare leven wel geleefd worden. En dat kan op 1001 manieren. En... het kan maar één keer.
Laat ze de moed hebben om te kiezen, de gok te wagen op een leven met diepgang en bezieling. Laat het leven niet in onverschilligheid en gemakzucht aan hen voorbij trekken.
Laat hen eenmaal oud en grijs geworden zonder spijt terugblikken.
Met hoogachting aan U voorgelegd,
Amen
zaterdag 27 augustus 2011
Jezus redt... maar wie zit daar op te wachten?
Jezus is El Salvador. De verlosser. Waarvan verlost Hij eigenlijk? 'Van de zonde', citeren christenen de Bijbel. Maar zitten we zo te springen om verlossing? Hebben we zo'n last van de zonde?
Wel als het om groot en ver weg gaat. Kinderen die geen eten krijgen, diersoorten die uitsterven, oneerlijke lonen voor cacaoboeren. Dat hoort niet! Verlossing a.u.b.!
Over wat groot en ver weg is, heb ik snel een oordeel. Kan nooit Gods bedoeling zijn! Zonde!
Maar is dat oordeel niet te gemakkelijk? Het gaat over anderen dan ikzelf.
Zijn die ver-van-mijn-bed-mensen in hun diepste wezen anders dan ik? Lijk ik niet gewoon beter? Omdat ik een goede jeugd heb gehad, opleidingen heb genoten, geen armoede ken?
Zijn de tekortkomingen op wereldschaal wezenlijk anders dan mijn individuele tekortjes? Ik noem maar wat: dat ik soms jaloers ben, me niet inleef in de ander, laf, gierig ben...
De mensheid beseft steeds meer dat we allemaal gelijk zijn: mannen en vrouwen, blanken en zwarten, homo's en hetero's. De een is niet beter dan de ander.
Ik zeg: we hebben die Salvador allemaal nodig.
Wel als het om groot en ver weg gaat. Kinderen die geen eten krijgen, diersoorten die uitsterven, oneerlijke lonen voor cacaoboeren. Dat hoort niet! Verlossing a.u.b.!
Over wat groot en ver weg is, heb ik snel een oordeel. Kan nooit Gods bedoeling zijn! Zonde!
Maar is dat oordeel niet te gemakkelijk? Het gaat over anderen dan ikzelf.
Zijn die ver-van-mijn-bed-mensen in hun diepste wezen anders dan ik? Lijk ik niet gewoon beter? Omdat ik een goede jeugd heb gehad, opleidingen heb genoten, geen armoede ken?
Zijn de tekortkomingen op wereldschaal wezenlijk anders dan mijn individuele tekortjes? Ik noem maar wat: dat ik soms jaloers ben, me niet inleef in de ander, laf, gierig ben...
De mensheid beseft steeds meer dat we allemaal gelijk zijn: mannen en vrouwen, blanken en zwarten, homo's en hetero's. De een is niet beter dan de ander.
Ik zeg: we hebben die Salvador allemaal nodig.
vrijdag 26 augustus 2011
'God is oké, maar met Jezus heb ik niet zoveel'
(Bijna) iedereen gelooft dat er meer is tussen hemel en aarde. Iets hogers, iets onverklaarbaars... God. Volgens de Bijbel gelooft zelfs de duivel (wat dit ook moge zijn) dat God bestaat.
Met God kunnen de meeste mensen wel leven. Met Jezus niet. 'God is oké, maar met Jezus heb ik niet zoveel'.
Als christen kan ik niet geloven zonder Jezus. Waarom niet?
Omdat God mij niet zoveel zegt. Hij is zo ver weg. Onkenbaar. Onder het begrip God kun je van alles en nog wat verstaan.
Met Jezus is dat anders. In Jezus is God concreet geworden. Door Jezus kreeg God een gezicht, handen, voeten. Met Jezus heeft God naam in onze wereld gemaakt.
Als het over Jezus gaat, komt God dichtbij. Dan wordt duidelijk wie God is, hoe Hij over mij denkt, wat Hij aan mij vraagt. Als ik me serieus in Jezus verdiep, kan ik niet meer vrijblijvend over God praten en denken. Ik moet er consequenties aan verbinden voor hoe ik leef, wat ik doe.
Dat kost mij m'n ego. Pijnlijk! Niet iedereen wil de prijs betalen om God - de hemel - te leren kennen.
Met God kunnen de meeste mensen wel leven. Met Jezus niet. 'God is oké, maar met Jezus heb ik niet zoveel'.
Als christen kan ik niet geloven zonder Jezus. Waarom niet?
Omdat God mij niet zoveel zegt. Hij is zo ver weg. Onkenbaar. Onder het begrip God kun je van alles en nog wat verstaan.
Met Jezus is dat anders. In Jezus is God concreet geworden. Door Jezus kreeg God een gezicht, handen, voeten. Met Jezus heeft God naam in onze wereld gemaakt.
Als het over Jezus gaat, komt God dichtbij. Dan wordt duidelijk wie God is, hoe Hij over mij denkt, wat Hij aan mij vraagt. Als ik me serieus in Jezus verdiep, kan ik niet meer vrijblijvend over God praten en denken. Ik moet er consequenties aan verbinden voor hoe ik leef, wat ik doe.
Dat kost mij m'n ego. Pijnlijk! Niet iedereen wil de prijs betalen om God - de hemel - te leren kennen.
donderdag 25 augustus 2011
Bidden met effect (1) - Veranderende krachten
"Gebeden veranderen de wereld niet, maar ze veranderen mensen en mensen veranderen de wereld." Aldus Albert Schweitzer, theoloog en ontwikkelingswerker.
Interessant om vanuit deze invalshoek naar het Onze Vader te kijken. Hoe veranderen deze woorden van Jezus ons? En daarmee misschien ook onze omgeving?
Ik beperk me in dit stukje tot het eerste woord van dit ultieme gebed: 'onze.' Welke veranderende krachten komen los als we 'onze' Vader tegen God zeggen?
Nog voordat we God iets gevraagd hebben, dwingt dit woord te denken aan onze medemensen. Het is alsof Jezus met dit gebed zegt: 'Je tot God richten kan alleen in verbinding met anderen.'
Als ik onze Vader zeg, bevestig ik mijn verbondenheid met collega's (de leuke en de vervelende), gezinsleden (ruzie of geen ruzie), met dieren, planten, met verdrukkers en onderdrukten. Het Onze Vader leert dat bidden letterlijk begint met de erkenning dat God de God van iedereen is.
Wat er verandert? Mijn diepste innerlijk stapt uit het duistere steegje van mijn eigen zorgen en wensen. Ik kom terecht op een hoogvlakte. Zie ineens de brede horizon. Mijn ikje wordt een gigantisch wij.
Op die manier bidden leidt tot verandering... probeer maar. Bij mij werkt het.
Interessant om vanuit deze invalshoek naar het Onze Vader te kijken. Hoe veranderen deze woorden van Jezus ons? En daarmee misschien ook onze omgeving?
Ik beperk me in dit stukje tot het eerste woord van dit ultieme gebed: 'onze.' Welke veranderende krachten komen los als we 'onze' Vader tegen God zeggen?
Nog voordat we God iets gevraagd hebben, dwingt dit woord te denken aan onze medemensen. Het is alsof Jezus met dit gebed zegt: 'Je tot God richten kan alleen in verbinding met anderen.'
Als ik onze Vader zeg, bevestig ik mijn verbondenheid met collega's (de leuke en de vervelende), gezinsleden (ruzie of geen ruzie), met dieren, planten, met verdrukkers en onderdrukten. Het Onze Vader leert dat bidden letterlijk begint met de erkenning dat God de God van iedereen is.
Wat er verandert? Mijn diepste innerlijk stapt uit het duistere steegje van mijn eigen zorgen en wensen. Ik kom terecht op een hoogvlakte. Zie ineens de brede horizon. Mijn ikje wordt een gigantisch wij.
Op die manier bidden leidt tot verandering... probeer maar. Bij mij werkt het.
woensdag 24 augustus 2011
God en mijn verstopte gootsteen
Miljoenen moslims beleven momenteel de Ramadan, de vastenmaand. Met enige jaloezie sla ik dat gade.
Natuurlijk, voor sommige moslims is het niet meer dan een culturele verplichting. Eigenlijk hebben ze er geen trek in. Voor anderen is het, zodra de zon onder is, een vreet-je-vol-feest. Maar er zijn ook moslims voor wie vasten echt iets betekent. Daar kijk ik met bewondering naar. Vooral omdat ik niet zo'n vaster ben.
Ook voor mij als christen is vasten een opdracht. Net zoals Mohammed riep Jezus zijn volgelingen op te bidden, aalmoezen te geven en... te vasten.
Laatst ontdekte is dat je behalve actief ook passief kunt vasten. Misschien niet helemaal het echte werk. Maar wellicht een goed begin. Soms wordt je gewone regelmatige leventje plotseling verstoord. Reden om te balen en klagen. Maar misschien ook om spiritueel te groeien.
Bij ons thuis raakte de gootsteen hopeloos verstopt. Meer dan hopelijk eigenlijk. Het was niet alleen een verstopping, maar een complete verzakking van een ondergrondse leiding. Dagenlang op de begane grond geen stromend water (ook geen vaatwasser!). Dat was dus vasten... van stromend water onder handbereik... van een apparaat dat onze borden en pannen schoonmaakt.
In een vlaag van verlichting :) besloot ik de verstopping aan te grijpen als een vastenperiode.
Even voelde ik mijn afhankelijkheid van de vanzelfsprekende luxe. Kan ik ook blij zijn zonder al te veel materiële voorzieningen? Waar vind ik eigenlijk mijn diepste geluk? Het vasten bracht mij zomaar op dat soort gedachten. Niet verkeerd!
Even moest ik wel denken aan de wereldburgers die niet de luxe kennen van een kraan en afvoer in hun eigen huis. De Bijbel vertelt dat verbondenheid met medemensen hoort bij de verbondenheid met God. In die zin kan vasten een echte godservaring zijn!
Ik zou het bijna zeggen: Dank U Heer, voor die verstopte gootsteen.
Natuurlijk, voor sommige moslims is het niet meer dan een culturele verplichting. Eigenlijk hebben ze er geen trek in. Voor anderen is het, zodra de zon onder is, een vreet-je-vol-feest. Maar er zijn ook moslims voor wie vasten echt iets betekent. Daar kijk ik met bewondering naar. Vooral omdat ik niet zo'n vaster ben.
Ook voor mij als christen is vasten een opdracht. Net zoals Mohammed riep Jezus zijn volgelingen op te bidden, aalmoezen te geven en... te vasten.
Laatst ontdekte is dat je behalve actief ook passief kunt vasten. Misschien niet helemaal het echte werk. Maar wellicht een goed begin. Soms wordt je gewone regelmatige leventje plotseling verstoord. Reden om te balen en klagen. Maar misschien ook om spiritueel te groeien.
Bij ons thuis raakte de gootsteen hopeloos verstopt. Meer dan hopelijk eigenlijk. Het was niet alleen een verstopping, maar een complete verzakking van een ondergrondse leiding. Dagenlang op de begane grond geen stromend water (ook geen vaatwasser!). Dat was dus vasten... van stromend water onder handbereik... van een apparaat dat onze borden en pannen schoonmaakt.
In een vlaag van verlichting :) besloot ik de verstopping aan te grijpen als een vastenperiode.
Even voelde ik mijn afhankelijkheid van de vanzelfsprekende luxe. Kan ik ook blij zijn zonder al te veel materiële voorzieningen? Waar vind ik eigenlijk mijn diepste geluk? Het vasten bracht mij zomaar op dat soort gedachten. Niet verkeerd!
Even moest ik wel denken aan de wereldburgers die niet de luxe kennen van een kraan en afvoer in hun eigen huis. De Bijbel vertelt dat verbondenheid met medemensen hoort bij de verbondenheid met God. In die zin kan vasten een echte godservaring zijn!
Ik zou het bijna zeggen: Dank U Heer, voor die verstopte gootsteen.
dinsdag 23 augustus 2011
Godsdiensten veroorzaken veel geweld. Zullen we ermee stoppen?
Hoe is het mogelijk dat religies zoveel ellende veroorzaken? Jarenlang vochten katholieken en protestanten in Noord-Ierland elkaar de tent uit. In het voormalige Joegoslavië ging het tussen de christenen en de moslims. In India gaan bij tijd en wijle hindoes en moslims met elkaar op de vuist.
'Maar dat zijn geen echte gelovigen!' Dat zou ik het liefste zeggen. Ik wilde dat het zo was! Maar dat antwoord is te arrogant, te gemakkelijk. Ik zou de ware gelovige zijn en die duizenden anderen niet.
Natuurlijk. Tal van nuances zijn te maken. Godsdienst brengt ook veel goeds voort. Heel veel goeds! Maar religie wordt ook door machthebbers misbruikt. Dan gebeuren er kwalijke zaken in naam van het geloof, maar gaat het in feite helemaal niet om godsdienst.
Maar ondanks de nuances, feit blijft dat mensen soms (mede) vanuit godsdienstige motieven met elkaar op de vuist gaan. Als leerling van Jezus kan ik het niet rijmen met het christelijk geloof. Jezus riep op voor vijanden te bidden en hen te zegenen. Maar toch, de praktijk is soms anders.
Tussen godsdiensten komt geweld voor. Gek genoeg in liefdesrelaties ook. De meeste moorden vinden plaats in huiselijke kring! Hoe is het mogelijk dat zoveel stellen, die vaak al jaren zijn gehuwd of hebben samengewoond, er zo’n puinhoop van maken? Als je zo verliefd bent geweest, als je zoveel voor elkaar hebt betekend, als je zoveel hebt gedeeld...?
Liefdesrelaties en het christelijk geloof zijn goed met elkaar te vergelijken. De Bijbel doet het bij herhaling. In intieme relaties (waaronder dus ook de geloofsrelatie met de Allerhoogste) komen we in de buurt van de diepste kern van mensen. Daar waar ze het meest kwetsbaar zijn. Daar waar je ze het hardst kunt raken! En dat gebeurt dus soms ook.
Het is een bizarre paradox: zaken die het leven mooi maken, kunnen het ook verwoesten. Dat geldt voor relaties, maar ook voor welvaart, seks, eten en drinken. En dus ook voor godsdienst. Maar ja, om er dan mee te stoppen? Dan moet je ook weigeren verliefd te worden, alcohol te drinken en geld te verdienen.
Als het over God gaat, sta ik vaak met een mond vol tanden
'Bewijs dat hij bestaat! Hoe kun je in een goede God geloven terwijl er zoveel ellende is? Jezus schijnt gestorven te zijn voor mijn zonden... hoe zit dat? God spreekt door zijn woord en door zijn Geest... vertel maar...'
Graag ga ik met alles en iedereen over God in gesprek. Daarvoor ben ik predikant geworden. Maar mag ik er even op wijzen dat God onmetelijk ingewikkeld is. Dat is geen smoes om vragen te ontwijken ('kom maar op!'). Het is de eerste vaststelling als we over God beginnen te denken en te spreken.
Veel mensen beginnen na twee minuten al te zuchten als één of andere wizzkid probeert uit te leggen hoe een pc werkt. God is een miljoen keer complexer dan welke computer dan ook.
In feite is God een geheim. 'Hij woont in een ontoegankelijk licht. Geen mens heeft hem ooit gezien of kan hem zien.' Zo staat het in De Boeken.*
Al het zinnige dat we over Hem kunnen zeggen, is een product van eeuwenlang zoeken en tasten. En dan nog zeggen gelovigen dat wat ze van God weten, aan dat is 'geopenbaard'. Door Gods eigens Geest!
Trouwens, als je iets over God wilt weten, ga je het niet redden door alleen maar feiten te achterhalen. God is geen ding, maar een soort Iemand. Een persoon-achtig wezen. Als je Hem wilt kennen, moet je jezelf meenemen. Dan moet je jezelf laten kennen. Het kan niet zonder dat je je open stelt voor een geestelijke, innerlijke relatie met Hem.
Kortom, als mensen iets vragen over God, sta ik vaak met een mond vol tanden. Omdat ik het ongelooflijk ingewikkeld vind om iets zinnigs te zeggen over Diegene die mij in alle opzichten te boven gaat. En ook omdat het kennen van God meestal niet begint met spreken, maar met zwijgen, stil worden, geduldig luisteren, zoeken, worstelen...
* Zie: de Bijbel, I Timoteüs 6:16
Graag ga ik met alles en iedereen over God in gesprek. Daarvoor ben ik predikant geworden. Maar mag ik er even op wijzen dat God onmetelijk ingewikkeld is. Dat is geen smoes om vragen te ontwijken ('kom maar op!'). Het is de eerste vaststelling als we over God beginnen te denken en te spreken.
Veel mensen beginnen na twee minuten al te zuchten als één of andere wizzkid probeert uit te leggen hoe een pc werkt. God is een miljoen keer complexer dan welke computer dan ook.
In feite is God een geheim. 'Hij woont in een ontoegankelijk licht. Geen mens heeft hem ooit gezien of kan hem zien.' Zo staat het in De Boeken.*
Al het zinnige dat we over Hem kunnen zeggen, is een product van eeuwenlang zoeken en tasten. En dan nog zeggen gelovigen dat wat ze van God weten, aan dat is 'geopenbaard'. Door Gods eigens Geest!
Trouwens, als je iets over God wilt weten, ga je het niet redden door alleen maar feiten te achterhalen. God is geen ding, maar een soort Iemand. Een persoon-achtig wezen. Als je Hem wilt kennen, moet je jezelf meenemen. Dan moet je jezelf laten kennen. Het kan niet zonder dat je je open stelt voor een geestelijke, innerlijke relatie met Hem.
Kortom, als mensen iets vragen over God, sta ik vaak met een mond vol tanden. Omdat ik het ongelooflijk ingewikkeld vind om iets zinnigs te zeggen over Diegene die mij in alle opzichten te boven gaat. En ook omdat het kennen van God meestal niet begint met spreken, maar met zwijgen, stil worden, geduldig luisteren, zoeken, worstelen...
* Zie: de Bijbel, I Timoteüs 6:16
maandag 22 augustus 2011
Aan God heb je niets!
Wat heb je aan God? Als je de vraag zo aan me stelt, is mijn onmiddellijke antwoord: niets!
Misschien valt het tegen. Wellicht lijkt het in tegenspraak met wat er vanuit de kerk beweerd en gezongen wordt. We zingen liedjes over een God die altijd geeft wat je nodig hebt. En je beschermt tegen alle gevaar. Zat bijbelteksten die hetzelfde beweren! Maar letterlijk genomen... zo op zichzelf... Onzin!
De Boeken zeggen dat God het laat regenen over rechtvaardigen en onrechtvaardigen. Ofte wel: Hij zegent zowel goede als slechte mensen. Maar het omgekeerde geldt ook: kwaad overkomt zowel de gepassioneerde gelovigen als degenen die niets met God hebben. Aan God heb je niets!
God is liefde. Dat is zo ongeveer wel het meest toepasselijke wat we van God kunnen zeggen. Hij (of Zij; beide is ontoereikend) is liefde in hoogst eigen persoon. De bijbel zegt het expliciet (onder andere I Johannes hoofdstuk 4 vers 8 en 16), maar van kaft tot kaft ook impliciet.
Aan liefde heb je niets. Liefde kost heel veel. Niets zo verspillend als de liefde! Maar daar heb je het niet over. In de liefde gaat het niet om kosten en baten. Over een goede of een minder goede deal. Echte liefde gaat niet om hebben en krijgen.
In de liefde gaat het over zijn en over samen. Over samen-zijn. En dat overstijgt het iets hebben aan.
Ik hou van God om wie Hij is. En wie Hij is zie ik in de eerste plaats in het leven van Jezus Christus: rechtvaardig als geen ander, genadig als geen ander.
Ik geloof dat God van mij houdt om wie ik ben: zijn schepsel, zijn kind.
Aan God heb ik niets. Ik hoor gewoon bij Hem.
In de relatie met God gaat het om zijn. Wie ik ben. Wie Hij is. Wie we samen zijn. God noemt zichzelf Ik ben die ik ben (Jahweh)! Wat we hebben, geven en ontvangen is ook belangrijk, maar in de kern gaat het om zijn.
God heeft zichzelf (zijn zijn) aan mij gegeven. Dat is de boodschap van wat Jezus zei en deed. Ik heb God en dus heb ik alles. De Eeuwige, de Goede, de Liefde, heeft zich aan mij verbonden. Ik leef in verbondenheid met Hem, of ik nu veel heb, of weinig.
Ik denk dat vanuit dit geloof, dit innerlijke besef, al dat soort naïeve (niet lelijk bedoeld!) liedjes voortkomen over dat God beschermt en geeft. Want inderdaad, ondanks dat ik aan God niets heb, voel ik me ontzettend rijk. Ik heb God. Ondanks dat ik ten prooi kan vallen aan ziekten en ongelukken, geloof ik dat ik nooit uit God hand kan vallen. Hij heeft mij.
Misschien valt het tegen. Wellicht lijkt het in tegenspraak met wat er vanuit de kerk beweerd en gezongen wordt. We zingen liedjes over een God die altijd geeft wat je nodig hebt. En je beschermt tegen alle gevaar. Zat bijbelteksten die hetzelfde beweren! Maar letterlijk genomen... zo op zichzelf... Onzin!
De Boeken zeggen dat God het laat regenen over rechtvaardigen en onrechtvaardigen. Ofte wel: Hij zegent zowel goede als slechte mensen. Maar het omgekeerde geldt ook: kwaad overkomt zowel de gepassioneerde gelovigen als degenen die niets met God hebben. Aan God heb je niets!
God is liefde. Dat is zo ongeveer wel het meest toepasselijke wat we van God kunnen zeggen. Hij (of Zij; beide is ontoereikend) is liefde in hoogst eigen persoon. De bijbel zegt het expliciet (onder andere I Johannes hoofdstuk 4 vers 8 en 16), maar van kaft tot kaft ook impliciet.
Aan liefde heb je niets. Liefde kost heel veel. Niets zo verspillend als de liefde! Maar daar heb je het niet over. In de liefde gaat het niet om kosten en baten. Over een goede of een minder goede deal. Echte liefde gaat niet om hebben en krijgen.
In de liefde gaat het over zijn en over samen. Over samen-zijn. En dat overstijgt het iets hebben aan.
Ik hou van God om wie Hij is. En wie Hij is zie ik in de eerste plaats in het leven van Jezus Christus: rechtvaardig als geen ander, genadig als geen ander.
Ik geloof dat God van mij houdt om wie ik ben: zijn schepsel, zijn kind.
Aan God heb ik niets. Ik hoor gewoon bij Hem.
In de relatie met God gaat het om zijn. Wie ik ben. Wie Hij is. Wie we samen zijn. God noemt zichzelf Ik ben die ik ben (Jahweh)! Wat we hebben, geven en ontvangen is ook belangrijk, maar in de kern gaat het om zijn.
God heeft zichzelf (zijn zijn) aan mij gegeven. Dat is de boodschap van wat Jezus zei en deed. Ik heb God en dus heb ik alles. De Eeuwige, de Goede, de Liefde, heeft zich aan mij verbonden. Ik leef in verbondenheid met Hem, of ik nu veel heb, of weinig.
Ik denk dat vanuit dit geloof, dit innerlijke besef, al dat soort naïeve (niet lelijk bedoeld!) liedjes voortkomen over dat God beschermt en geeft. Want inderdaad, ondanks dat ik aan God niets heb, voel ik me ontzettend rijk. Ik heb God. Ondanks dat ik ten prooi kan vallen aan ziekten en ongelukken, geloof ik dat ik nooit uit God hand kan vallen. Hij heeft mij.
Abonneren op:
Reacties (Atom)