maandag 19 september 2011

Geloven... uit bescheidenheid

Waarom geloof ik?

Omdat ik een nietig, onwetend wezentje ben. Net zoals ieder ander mens overigens :). We suizen rond in een onmetelijk heelal waarvan we nauwelijks iets snappen. Iedere wetenschapper bevestigt dit.

Of je gelovig bent, ongelovig, of ergens tussenin: bescheidenheid is op zijn plaats. Het is onmogelijk het grote geheel van de kosmos te overzien. Zeggen dat er geen God is, vind ik hoogmoedig. Hoe kun je dat weten? Wie zijn wij nou helemaal?

God bewijzen is lastig. Maar God ontkennen, is onzinnig. Dan trek je echt een te grote broek aan. Wij snappen de zichtbare werkelijkheid geen eens! Laat staan dat we een eventuele onzichtbare werkelijkheid doorzien.

Ik geloof in God, omdat Jezus Christus in God geloofde. Als er iemand het vertrouwen waard is, is Hij het. Als er iemand met een groot gezag sprak over leven en dood, dan hij wel.

Geloven blijft een kwestie van een vertrouwen. In zekere zin is het een gok. Maar gokken op Jezus lijkt mij niet onverstandig. Verstandiger in ieder geval dan te vertrouwen op mijn eigen inzichtjes en ideetjes.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten