"Gebeden veranderen de wereld niet, maar ze veranderen mensen en mensen veranderen de wereld." Aldus Albert Schweitzer, theoloog en ontwikkelingswerker.
Interessant om vanuit deze invalshoek naar het Onze Vader te kijken. Hoe veranderen deze woorden van Jezus ons? En daarmee misschien ook onze omgeving?
Ik beperk me in dit stukje tot het eerste woord van dit ultieme gebed: 'onze.' Welke veranderende krachten komen los als we 'onze' Vader tegen God zeggen?
Nog voordat we God iets gevraagd hebben, dwingt dit woord te denken aan onze medemensen. Het is alsof Jezus met dit gebed zegt: 'Je tot God richten kan alleen in verbinding met anderen.'
Als ik onze Vader zeg, bevestig ik mijn verbondenheid met collega's (de leuke en de vervelende), gezinsleden (ruzie of geen ruzie), met dieren, planten, met verdrukkers en onderdrukten. Het Onze Vader leert dat bidden letterlijk begint met de erkenning dat God de God van iedereen is.
Wat er verandert? Mijn diepste innerlijk stapt uit het duistere steegje van mijn eigen zorgen en wensen. Ik kom terecht op een hoogvlakte. Zie ineens de brede horizon. Mijn ikje wordt een gigantisch wij.
Op die manier bidden leidt tot verandering... probeer maar. Bij mij werkt het.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten