Geloven = een intieme band met God. En dat vraagt erom dat je jezelf bloot geeft. Wat dat betreft lijkt geloven op seks. Wil het wat worden dan moet er het één en ander uit.
Christenen geloven dat Jezus liet zien wie God is. En Jezus (in zekere zin dus God) gaf zichzelf bloot. Hij liet zichzelf kennen. Zijn diepste gevoelens waren zichtbaar. Blijdschap, woede, verdriet...angst! De mensen in zijn omgeving zagen het allemaal.
Jezus gaf zichzelf bloot. Uiteindelijk zelfs letterlijk! Naakt stierf hij aan een kruis. Dat hoorde bij deze vorm van executie. Veroordeelden werd het recht op kleding ontnomen.
De gekruisigde Christus toont God in zijn kwetsbaarheid. Hij laat God zien in zijn onstuitbare drang te kennen en gekend te worden. Zo is God... machteloos in zijn liefde. Niemand zo kwetsbaar als Hij! Belachelijk volgens velen.
Een echte ontmoeting vraagt erom dat we ons ware zelf laten zien. Zonder mooie praatjes, zonder verbeelding, zonder overdrijving, met de goede en slechte dingen. En dat voelt als naakt. Dat doe je - hoop ik - niet zomaar.
In de ontmoeting tussen God en mens heeft God de eerste stap gezet. Alle uiterlijkheden heeft Hij afgelegd: almacht, alwetendheid, verhevenheid, pracht en praal... alles. Wat overbleef was die kapot geslagen blote man aan een kruis.
Dat de ander de eerste stap zet in kwetsbaarheid, is een uitnodiging. God heeft de eerste stap gezet in de relatie die hij met ons beoogt. Dat maakt het voor ons gemakkelijker om onszelf bloot te geven en die intieme band met Hem aan te gaan.
In gebed mogen we onszelf laten zien... zonder onze prestaties, zonder ons uiterlijk vertoon, zonder onze vrienden, zonder onze bezittingen, met onze goede en slechte kanten. Die persoon wil God ontmoeten!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten