In Nederland woedt een stevig debat over de komst van vluchtelingen. In de discussie wordt met grote vanzelfsprekendheid gesproken over onze welvaart, onze verzorgingsstaat, ons land... Bijna niemand lijkt in de gaten te hebben dat de uitspraak 'ons Nederland' geen beschrijving is van een feit, maar de uiting van een mening. Een mening waarmee ik moeite heb.
Regelmatig verdiep ik me in het Oude Testament. Dat is de verzameling boeken die van grote invloed is geweest op Jezus. Wie Jezus wil kennen, moet het Oude Testament lezen. Het is een verzameling geschriften die weergeeft hoe het joodse volk (Jezus was jood, geen christen) God heeft leren kennen.
Het Oude Testament maakt zijn lezers ervan bewust dat niets van onszelf is. Alles wat er is, is uiteindelijk van de Eeuwige. Als mensen zijn we hooguit beheerders. De joodse heilige boeken vertellen dat we leven uit genade. Alles wat we zijn en hebben, zijn en hebben we dankzij God.
Het land is niet van jullie, maar van mij, de Heer. Ik laat jullie daar als gast wonen. Dus als iemand grond koopt wordt dat nooit echt zijn bezit. Deze woorden staan in Leviticus hoofdstuk 25 vers 23.*
Belangrijke woorden om in het achterhoofd te houden bij het gesprek over vluchtelingen! Ons land, onze welvaart, onze verzorgingsstaat... ze bestaan niet. De enige echte rechthebbende op ons land is de Liefde zelf: God. Wij zijn er te gast. Net als de vluchtelingen.
* Bijbel in Gewone Taal, een vertaling van het Nederlands Bijbelgenootschap
Geen opmerkingen:
Een reactie posten