In Nederland woedt een stevig debat over de komst van vluchtelingen. In de discussie wordt met grote vanzelfsprekendheid gesproken over onze welvaart, onze verzorgingsstaat, ons land... Bijna niemand lijkt in de gaten te hebben dat de uitspraak 'ons Nederland' geen beschrijving is van een feit, maar de uiting van een mening. Een mening waarmee ik moeite heb.
Regelmatig verdiep ik me in het Oude Testament. Dat is de verzameling boeken die van grote invloed is geweest op Jezus. Wie Jezus wil kennen, moet het Oude Testament lezen. Het is een verzameling geschriften die weergeeft hoe het joodse volk (Jezus was jood, geen christen) God heeft leren kennen.
Het Oude Testament maakt zijn lezers ervan bewust dat niets van onszelf is. Alles wat er is, is uiteindelijk van de Eeuwige. Als mensen zijn we hooguit beheerders. De joodse heilige boeken vertellen dat we leven uit genade. Alles wat we zijn en hebben, zijn en hebben we dankzij God.
Het land is niet van jullie, maar van mij, de Heer. Ik laat jullie daar als gast wonen. Dus als iemand grond koopt wordt dat nooit echt zijn bezit. Deze woorden staan in Leviticus hoofdstuk 25 vers 23.*
Belangrijke woorden om in het achterhoofd te houden bij het gesprek over vluchtelingen! Ons land, onze welvaart, onze verzorgingsstaat... ze bestaan niet. De enige echte rechthebbende op ons land is de Liefde zelf: God. Wij zijn er te gast. Net als de vluchtelingen.
* Bijbel in Gewone Taal, een vertaling van het Nederlands Bijbelgenootschap
maandag 8 februari 2016
maandag 25 januari 2016
Menselijk leed als beleidsinstrument... we deinzen er niet voor terug
Bestuurders hebben allerlei 'instrumenten' om hun beleid uit te voeren. Europese bestuurders experimenteren tegenwoordig met een instrument dat al bijna in de vergetelheid was geraakt: menselijk leed.
Subsidies versnellen de overgang naar groene energie. Wetten vergroten de veiligheid. Een bevlogen toespraak geeft het consumentenvertrouwen een boost. En... menselijk leed gaat de toestroom van vluchtelingen tegen, zo is de ijdele hoop.
Menselijk leed heeft, zo is de gedachte, een afschrikwekkende werking. En dus staan we vluchtelingen niet toe om gewoon met het vliegtuig naar Europa te komen. Het gevolg is dat mensen van gekkigheid niets anders kunnen bedenken dan met levensgevaarlijke bootjes de Middellandse Zee over te steken. Mensen moeten niet het idee hebben dat je zomaar in levende lijve Europa binnenkomt!
Groot-Brittannië houdt de grenzen stijf dicht, waardoor aan de modderige Franse kust sloppenwijken ontstaan. Mannen, vrouwen, kinderen en baby's staan er letterlijk in de kou. Het idee is: dit zal ze leren om onze kant op te komen!
In ons eigen land maken we de opvang zo minimaal mogelijk. Een veldbed, een diepvriesmaaltijd en een ellenlange procedure. Letterlijk om suïcidaal van te worden. De boodschap is: het is hier één en al ellende, blijf weg!
We maken gebruik van menselijk leed om beleid uit te voeren. Europa gaat daarbij letterlijk over lijken. Je moet er tenslotte wat voor over hebben om je rijkdommen te beschermen! Het mag wat kosten om je joods-christelijke, humanistische identiteit, te beschermen!
Wie zei het ook al weer: 'Behandel de ander, zoals je zelf behandeld wil worden'?
Abonneren op:
Reacties (Atom)