De Bijbel vergeleken met Mein Kampf

De Bijbel is vergelijkbaar met Hitlers Mein Kampf. Dat vindt Dimitri Verhulst. Kennelijk kan de Vlaming beter schrijven van lezen. Als hij de Bijbel goed had gelezen, had hij beter geweten.

Afgelopen week bracht Verhulst Bloedboek uit: een hervertelling van de eerste vijf bijbelboeken. De schrijver walgt van de inhoud. Tot zijn ontzetting vinden er onder het goedkeurend oog van God diverse genocides plaats.

Voor alle duidelijkheid: in de Bijbel staan inderdaad tal van verwerpelijke, onaanvaardbare zaken. Volkerenmoord is er slechts één van. Maar om de Bijbel daarmee op één lijn te plaatsen met het fascistische, racistische boek van Hitler is belachelijk.

Verbazingwekkend dat juist een groot literair schrijver dat doet! Het lijkt alsof Verhulst de Bijbel leest als het eerste het beste doktersromannetje. Alsof er in de Bijbel geen ontwikkeling zit! Alsof het geen paradoxen bevat! Alsof de karakters (inclusief dat van God) van begin tot einde hetzelfde blijven!

Anders dan bijvoorbeeld de Koran presenteert de Bijbel zichzelf niet als een integraal van Godswege gedicteerde boodschap. De Bijbel is de weerslag van een eeuwenlange ontdekkingstocht. Het beschrijft hoe binnen het joodse volk de indrukken van het Heilige zich langzaam maar zeker uitkristalliseren.

De beelden van God en de wijze waarop de Allerhoogste zich tot de wereld verhoudt, zijn aanvankelijk soms ruig, primitief. Voorbeeld: in de eerste bijbelboeken heerst het idee dat 'oog om oog' de wil van God is. Een hele vooruitgang! Want eerder was het: als jij mijn oog uitsteekt, sla ik jouw hoofd eraf.

Wie verder leest, ziet dat de Bijbel uiteindelijk leert dat mensen geen wraak op elkaar mogen nemen. En dat je niet alleen je naaste, maar ook je vijand moet liefhebben. Dat idee hangt samen met de persoon van Jezus: iemand die in innige verbondenheid met God zijn leven opofferde uit liefde voor anderen.