'Zit ik wel bij het goede geloof? Klopt mijn kerk wel? Is wat ik van God zie of begrijp wel echt van God? Geloof ik niet in sprookjes?' Wat zeggen al die vragen eigenlijk over mijn geloof?'
Gelovige mensen kunnen van tijd tot tijd behoorlijk twijfelen. En dat kan op allerlei manieren, goede en minder goede. Ik noem er van elk één.
Er is een vorm van twijfel die voortkomt uit gemakzucht. Deze twijfel hoort bij mensen die geen zin hebben in moeilijke vragen. Het is een wijze van twijfelen die hoort bij mensen die het leven, de wereld en zichzelf eigenlijk niet serieus nemen. Want: het leven, de mens en de wereld zijn vol van ingewikkelde vragen!
Vragen horen bij ons, zoals onze armen en benen bij ons horen. Dat we vragen kunnen stellen, maakt dat we meer dan dieren zijn. Als we geen oog hebben voor de geheimen van het leven, verwaarlozen we een deel van ons mens-zijn. Ik denk: het belangrijkste deel! Dat moet je niet willen.
Er is ook een vorm van twijfel die hoort bij een eerlijke zoektocht. Een zoektocht naar wat waar en niet waar is, wat goed en niet goed is, of er nu wel of niet een god is.
Dit soort twijfel is prachtig! Dit soort twijfel hoort bij het zoeken naar God. Hiertoe daagt God ons uit.* Dit soort twijfel hoort bij liefde. De liefde is altijd op zoek naar wat waar is, wat juist is, wie de ander/Ander is. Tegen dit soort twijfel heeft God niets. Als je op deze manier God zoekt, ben je al bezig Hem te vinden.
* zie bijvoorbeeld het bijbelboek Handelingen, hoofdstuk 17 vers 27
Geen opmerkingen:
Een reactie posten