Poster Opwekking schiet in verkeerde keelgat

Het kan je niet zijn ontgaan. Afgelopen weekend kwam christelijk Nederland bij elkaar op Opwekking. Ze vierden op deze conferentie dat God zijn heilige Geest aan de gelovigen heeft geschonken. Daardoor wordt Jezus zichtbaar op aarde.  

De poster van de conferentie schoot bij mij in het verkeerde keelgat. Hoe kwam dat? vroeg ik mijzelf af. 

Het is niet de tekst. Die is prima. Het is het plaatje! Die überblije gephotoshopte Prodent-smiles. Die frisse, pukkelvrije, rimpelloze gezichten. Die vlotte kapsels. Dat hyperenergieke...

Moeten we het ons echt zo voorstellen? Dat Jezus zo zichtbaar wordt?

Ik geloof er niets van! De Bijbel schetst een ander beeld. Kijk in het bijbelboek Jesaja. Dat geschrift beschrijft de Christus (lees: degene die Gods Geest heeft ontvangen) uitvoerig. Twee citaten:

'Hier is mijn dienaar (...) ik heb hem met mijn geest vervuld.' (Jesaja hoofdstuk 42 vers 1)
Onopvallend was zijn uiterlijk, hij miste iedere schoonheid, zijn aanblik kon ons niet bekoren. Hij werd veracht, door mensen gemeden, hij was een man die het lijden kende en met ziekte vertrouwd was, een man die zijn gelaat voor ons verborg... (Jesaja hoofdstuk 53 vers 2 en 3)

De poster van de Opwekkingsconferentie had een reclame kunnen zijn voor een bungalowpark, een kapper of een tandpastafabriek. Maar niet voor Jezus!

Wat is zonde volgens jou?

Het antwoord zegt veel over hoe je in het leven staat!

Zonder zonde geen christelijk geloof. Geloof is nodig vanwege de zonde. Zonde is volgens christenen hèt probleem van de mensheid. Door zonde is de wereld niet zoals zij bedoeld is.

Maar wat is zonde eigenlijk?

Ik zet twee visies naast elkaar.

Visie 1: zonde is in de kern het overtreden van Gods regels.

Wat is het effect van deze definitie voor hoe mensen naar God en zichzelf kijken? God is dan vooral een rechter. Een boekhouder misschien wel. En de gelovigen? Dat zijn fatsoensrakkers. Bangige mensen die voortdurend met regeltjes bezig zijn.

Visie 2: zonde is in de kern stoppen met het liefhebben van God, anderen en jezelf.

Wat is het effect van deze definitie voor hoe mensen naar God en zichzelf kijken? God is dan iemand voor wie ten diepste alleen liefde van belang is. Het is iemand die liefheeft: alles en iedereen. En de gelovigen? Dat zijn mensen die liefhebben. Zonder angst om te zondigen.

Wat is zonde volgens jou?

Scheld de Griekse schulden kwijt!

De problemen in de Zuid-Europese landen kosten jou en mij geld. Inkomens stijgen minder snel. Belastingen gaan omhoog. De overheid kan minder bijdragen aan bijvoorbeeld gezondheidszorg. Maar een echte oplossing gaat ons nog veel meer kosten! 

Laten we onszelf niet voor de gek houden. Het geld dat we nu onder meer in Griekenland pompen, zien we niet meer terug. Aanvankelijk sprak minister De Jager dit tegen. Maar ministers van financiën horen nu eenmaal soms te liegen.

Laten we ook niet denken dat we het ergste al hebben gehad. De last op de Griekse bevolking is te zwaar. En bovendien onrechtvaardig. De Europese pressie is te groot. Het gaat niet werken. Het volk wil het niet en kan het niet. 

Onderdeel van een oplossing is dat we een groot deel van de Griekse schulden kwijtschelden. We kunnen ze er maar beter zo snel mogelijk bovenop helpen. Op de lange termijn levert dat meer op dan dat we hen tot op het bot uitmergelen.

De vraag is of Europa iets ziet in zo'n oud-testamentische oplossing.

De enorme consequenties van Hemelvaart

Is er iemand die serieus Hemelvaart viert?

Ik ken ze niet... gelovigen die van Hemelvaart een echt feest maken. In ieder geval niet zoals Kerst en Pasen.

Valt er eigenlijk wel iets te vieren?

Jazeker! Meer dan in een blogje te beschrijven is.

Eén punt...

Drie jaar had Jezus opgetrokken met zijn vrienden. Gewone mensen zoals jij en ik. En toen zei hij:  "...het is goed voor jullie dat ik ga..."* Met andere woorden: 'de wereld is beter af met mijn afwezigheid.'

Waarom?

Misschien wel omdat de leerlingen anders te afhankelijk van Jezus waren gebleven. Met elk probleem, met elke vraag waren ze steeds weer naar Jezus gegaan. Dat was blijkbaar niet hoe God het nog langer wilde. Kennelijk wil God niet dat mensen zo leven.

Het was niet de bedoeling dat de leerlingen steeds naar Jezus keken. Het was de bedoeling dat ze leerden vertrouwen op de Heilige Geest die in hen woonde. Net zoals Jezus dat altijd had gedaan.

Hemelvaart is onder meer het feest van Gods geloof in mensen. God vindt dat wij - samen met zijn Heilige Geest - kunnen wat Jezus deed. Als we de Bijbel mogen geloven: zelfs meer dan dat! (Johannes hoofdstuk 14 vers 12)

Best wel een feestje waard!



* Johannes 16:7

Groeten uit Taizé!

Op het moment dat ik dit schrijf, bevind ik mij in het Franse plaatsje Taizé. Hier is een bijzondere kloostergemeenschap (www.taize.fr/nl). Vele duizenden jongeren komen hier het hele jaar door naartoe. Ook veel tieners die ik ken. Bijna allemaal keren ze terug met enthousiaste verhalen. Hoe komt dat? Voor het antwoord ben ik zelf eens gaan kijken.

Wat heeft Taizé dat zoveel mensen er zo blij worden? Wat mij het meest opvalt is dat Taizé heel veel niet heeft.

Voor meeslepende artiesten en een ronkende bands moet je hier niet zijn. De enige muziek die je hier in de bijeenkomsten hoort, zijn de klanken van een harp en orgelmuziek (ja, leest het goed: orgelmuziek!).

Waarvoor je ook niet naar Taizé moet komen, zijn de accommodaties. De meeste bezoekers slapen in simpele barakken. Russen, Italianen, Hollanders... ze snurken elkaar voortdurend uit de slaap.

Wat je hier ook niet hebt: mensen die schoonmaken en koken. Dat doen de bezoekers zelf. Iedereen krijgt een corveetaak!

Vergeet vooral ook een bruisend nachtleven. Taizé is een piepklein, suf dorpje met alleen een kerk, een begraafplaats en boerderijen. Bioscopen, kroegen, disco's zijn in geen velden of wegen te bekennen.

Het geheim van Taizé is volgens mij de eenvoud. Eigenlijk gaat het alleen maar om de ontmoeting met God en met elkaar. Driemaal daags een verstilde kerkdienst en gesprekken in groepen: dat is de basis van het programma. Meer is niet nodig. Daar komen week in, week uit duizenden jongeren op af.

Volgend jaar weer! (hoop ik)

Jezus leeft... met littekens

Bijzondere verschijningen waren het.

Die verschijningen van Jezus nadat God hem uit de dood had opgewekt. Een vernieuwd, veranderd, beter lichaam had hij ontvangen. Toch waren op zijn handen, voeten en zijde nog littekens te zien. Opmerkelijk!

Het had anders gekund. God had het lijf van Jezus helemaal gaaf kunnen maken. Maar kennelijk wilden God en Jezus dat niet. Waarom niet?

Misschien wel omdat God onophoudelijk verbonden is met het lijden, het onrecht, het verdriet op deze aarde. Hij verdringt die pijn niet. Zelfs niet nadat hij de dood had overwonnen.

De pijn van deze wereld is de pijn van Jezus. Ons lijden is zijn lijden. De tekenen van gebrokenheid houdt hij in zijn handen. Hij draagt ze aan zijn zijde. Lijdende mensen zijn altijd vlakbij hem.

God is Iemand die herstelt, die mensen toekomst wil geven. Maar Hij veegt ellende nooit juichend onder het tapijt. Hoeveel reden om blij te zijn er ook is.

Troostrijk is dat! Moeiten en pijn kunnen soms voorbij zijn. Maar littekens blijven soms. Het lijden is onderdeel van persoonlijke geschiedenis geworden. Die historie is niet uit te wissen. Dan zouden we onszelf moeten uitwissen.

De blijvende littekens op het lichaam van de verrezen Christus bemoedigen mij. Kennelijk is het mogelijk... Blijkbaar kun je pijn, moeite, zonde en dood overwinnen, zonder dat je hoeft te doen alsof er niets gebeurd is. Verdrietige herinneringen kunnen een plek krijgen in wat de Bijbel verheerlijking ('hemelse toestanden') noemt. Het hemelse wordt er niet minder hemels van.