zondag 5 februari 2012

Met scheppingsverhaal geen probleem, wel met verhaal over Noach

Soms discussiëren christenen over de vraag of je het bijbelse scheppingsverhaal letterlijk moet nemen. Voor mij is het niet zo'n issue. Ik geloof dat God onze schepper is. Hoe Hij ons heeft geschapen, maakt me niet zoveel uit. Wat voor mij wel echt een ding is, is het verhaal over Noach. Het lijkt me niet verstandig om dat letterlijk te nemen.

Laten we wel wezen: het verhaal van Noach beschrijft een mega-genocide. God verdrinkt 99,99 % van alle levende wezens. Inclusief de onschuldige dieren en kinderen. (Oké... vissen uitgezonderd.) En alsof dat niet erg genoeg is: aan het eind van het verhaal blijkt dat het niet zo'n goede zet is geweest. De mens blijft slecht, concludeert God.

Is het letterlijk zo gebeurd? Moeten we het als een feitelijk verslag zien?

Ik denk van niet.

Maar hoe dan wel?

Volgens mij ongeveer als volgt.

Ook duizenden jaren geleden vroegen mensen zich af hoe ze het lijden moesten verklaren. Van die allesverwoestende overstromingen bijvoorbeeld. Want grote overstromingen zijn niet iets van vandaag of gisteren.

Antwoorden gaven mensen in de vorm van mythen. Even googlelen wijst uit dat er vele tientallen zondvloedverhalen bestaan. De meeste zijn ouder dan het bijbelse verhaal. Deze mythen hebben veelal de volgende kenmerken:

- De goden zijn snel geïrriteerd, bijvoorbeeld doordat mensen te veel lawaai maken.
- De goden zijn nogal grillig en maken ruzie met elkaar.
- De straf die ze geven - de overstroming - doet de goden zelf in paniek raken.
- Ze beëindigen de vloed omdat ze honger krijgen. Ze missen de offers van de mensen.

Bijbelgeleerden zijn het er steeds meer over eens dat Israël een eigen variant op deze verhalen heeft geschreven. Onder invloed van de Heilige Geest wilden ze vertellen hoe hun God verschilde van de goden van de andere volken.

Als je er zo naar kijkt, wordt het verhaal over Noach ineens een bevrijdend verhaal:

- Er zijn geen verschillende grillige goden, er is één God. De hemel is te vertrouwen.
- God straft niet zo maar. Daar is echt wel wat voor nodig: groot onrecht.
- God raakt niet in paniek. Ook niet als er grootse rampen plaatsvinden.
- God beëindigt de overstroming niet uit eigenbelang, maar vanwege Noach.

Voor de mensen die leefden in de tijd dat het Noachverhaal werd geschreven, was dit echt goed nieuws. Het bracht de God van Jezus weer een stuk dichterbij.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten