Het fenomeen Fairtrade is schandalig

In onze winkels is iets merkwaardigs aan de hand.

Je kunt er kiezen voor producten met het Fairtrade-keurmerk. Voor deze producten hebben de producenten gegarandeerd een eerlijke prijs gekregen.

Het aantal producten met het keurmerk is veruit in de minderheid. Met andere woorden: grote hoeveelheden producten in onze winkels zijn oneerlijk. De standaard is 'unfair'! 'Fair' is de uitzondering. De wereld op zijn kop!

Waarom zetten we op oneerlijke producten niet het stempel 'unfair'? Dat is toch veel redelijker dan zo'n Fairtrade-keurmerk!

En als we het stempel 'unfair' gaan gebruiken, laten we de oneerlijke producten dan ook direct belasten met een boete. Ik stel voor: een bekeuring ter hoogte van 10 % van de verkoopprijs. Moet je eens kijken hoe snel de handel eerlijker wordt!

Of zie ik nu iets over het hoofd?

Je bidt vaker dan je denkt

Zo nu en dan stil worden, je handen vouwen en bidden. Het is iets dat godsdienstige mensen regelmatig doen. Ook christenen. En dat is prima. Toch moet je er ook mee oppassen. 

Wat bedoel ik?

Het risico is dat je gaat denken dat je soms met God communiceert en soms niet.

Ik geloof dat het leven een voortdurend gesprek is met God. Elke gedachte, elke handeling, elke keuze is een gebed. Want: God is vanuit zijn liefde voortdurend op ons betrokken. Hij volgt ons in alles.

De manier waarop we douchen, ons aankleden, op de fiets zitten, mail verwerken, eten... alles is een gebed. In alles wat we doen, zeggen we iets tegen God. Want: zelfs uit de meest simpele zaken kun je afleiden of iemand met waardering, dankbaarheid en liefde in het leven staat, of niet.

Aparte momenten of tijden van gebed helpen om bewust te blijven dat we continu met God communiceren. Het zijn hulpmiddelen tot waar het eigenlijk om gaat. Meer niet.