dinsdag 10 april 2012

Gaan humor en geloof samen?

Kun je grappen maken over het geloof? Nee! Tenminste, niet als je de EO geloven mag. Afgelopen zondag zond de omroep De Grote Jezus Quiz uit. Vandaag kwamen de excuses. Het programma had niet uitgezonden moeten worden. Wat zegt dit over de EO en het geloof dat deze omroep uitdraagt?

"De EO concludeert dat het programma te veel een sfeer uitstraalde van 'humor'." Zo staat in een officiƫle verklaring. Het lijkt te passen bij het beleid. Nog niet zo heel lang geleden besloot de EO het programma Loopt een man over het water... niet uit te zenden. In het programma zouden cabaretiers aan de slag gaan met bijbelverhalen. Maar dat kan dus niet, vindt de EO.

Zorgelijk! Gelovigen die niet kunnen lachen, zijn eng. Het is een kenmerk van sekten en fundamentalistische stromingen: ze kunnen niet lachen om hun eigen geloof.

Mijn stelling is dat humor typerend is voor geloof. Christenen geloven (net zoals onder meer joden en moslims) dat God de enig Absolute is. Al het andere is dus relatief. Ook de Bijbel. Ook onze godsbeelden. Ook onze dogma's. En als je iets als relatief beschouwt, kun je er om lachen.

De vraag is: neemt de EO zijn eigen geloof (dat is wat anders dan God!) niet een beetje te serieus? Laten we wel wezen: als je de Bijbel, dogma's, godsbeelden et cetera verabsoluteert, is dat een vorm van afgoderij. En dat is geen grap!

1 opmerking: