Jezus leeft! De vraag is alleen: hoe lang nog?
Hij dobbert rond op de Middellandse Zee.* In een vol gestouwde boot met vluchtelingen. Geen plaats om te slapen. Weinig voedsel. Nauwelijks sanitaire voorzieningen. De enige hoop: gered worden.
Aan het Europese vasteland is de discussie over het vluchtelingenprobleem tot een krankzinnig dieptepunt gedaald. Zonder schaamte wordt de vraag gesteld: moeten we wel meer gaan investeren in reddingsacties? Want, zo is de redenering: hoe meer we er redden, hoe meer er komen. En hoe meer er komen, hoe meer dat kost.
Jezus leeft! Maar vraag niet hoe.
Hij zwerft op straat in Amsterdam. Vluchteling is hij. Zonder status. Hij moet terug naar huis. Maar dat heeft hij niet.
Politici durven tegenwoordig hardop de vraag te stellen of we afgewezen asielzoekers wel moeten voorzien van eerste levensbehoeften: bed, bad, brood. Want, zo is de redening, misschien komen er dan nog wel meer. En dat kost geld.
Natuurlijk, het vluchtelingenprobleem is complex. Snelle, simpele oplossingen zijn er niet. Als we echt iets willen doen dat helpt, gaat dat veel geld kosten. Meer dan we als rijkste landen ter wereld bereid zijn te betalen.
Europa probeert het vluchtelingenprobleem momenteel op te lossen door mensenlevens op te offeren. Op de korte termijn is het kostenefficiënt. Kunnen we deze zomer in ieder geval weer op vakantie. Misschien wel naar de Middellandse Zee. Hoewel, het zeewater daar schijnt de laatste tijd nogal onfris te ruiken.
* Voor wie het niet gelooft: lees zijn uitspraken in het Evangelie van Matteüs hoofdstuk 25
