Stel je voor... je bent God...

Stel je voor... je bent rijk. Steenrijk! Vergeleken met jou is Bill Gates met zijn tientallen miljarden een goedbedoelende prutser.

Denk je eens in... je bent ook nog eens slim. Hyperintelligent! Je hoeft nooit iets te leren. Als je iets leest, weet je het voor de rest van je leven. Je hebt niet één doctorstitel, maar een stuk of twaalf.

Stel, je bent ook nog eens knap. Bloedmooi! Ieder blad wil je op de cover. Fotoshoppen is niet nodig.

Blijf nog even doorfantaseren: je bent heel rijk, heel slim en heel knap. En: je bent op zoek naar een partner. Iemand die verliefd op je wordt. Niet om wat je hebt. Niet om wat je kunt. Maar, om wie je bent.

Dan heb je een probleem! Want: het is onmogelijk naar jou te kijken zonder verblind te raken door je schoonheid. Het is onmogelijk met jou om te gaan zonder betoverd te worden door je macht. Het is onmogelijk niet in zwijm te vallen voor jou wijsheid.

Om echt iemand te vinden die valt voor wie je bent, is de enige uitweg dat je afstand doet van je bezit, wijsheid en schoonheid. Je moet je villa verlaten en intrek nemen in een gewoon rijtjeshuisje. Je zult spaarzaam moeten spreken over al je kennis. Je zult een kapsel en kleding moeten aanmeten die je schoonheid verhullen. Dan geef je de ander echt de gelegenheid om te vallen voor wie je bent.

Stel je voor... je bent God... Je bent almachtig, alwetend, alomtegenwoordig... en je wilt dat mensen 'een relatie' met je aangaan om wie je bent. Niet vanwege wat je kunt of hebt. De uitweg is dan dat je een gewoon mens wordt. Van vlees en bloed. Beperkt in macht, kennis en schoonheid.

Hoort dit misschien bij het geheim van wat de Bijbel de menswording van God noemt? (Johannes hoofdstuk 1)

Ooit iets van God ervaren?

Heb je wel eens iets van God ervaren? Heeft Hij wel eens iets tegen je gezegd? Heb je God wel eens iets zien doen? Binnen kerken en andere religieuze gemeenschappen komen dit soort vragen regelmatig naar boven.

Sommige mensen kunnen - tot verwondering of irritatie van anderen - voorbeelden noemen. Wonderbaarlijke voorbeelden soms. Vaak weten ze de dag en de tijd nog precies. Zo speciaal was het. 

De ervaring leert dat 'buitengewone' geestelijke ervaringen grote invloed hebben op iemands diepste zijn. Respect is dus op zijn plaats.

Maar toch, de vraag of je wel eens iets van God hebt ervaren, vind ik een verkeerde vraag. Want: zij veronderstelt dat God alleen op bijzondere momenten op bovennatuurlijke* wijze iets van zich laat merken. En: de vraag suggereert dat het mogelijk is om niet iets van God te ervaren. 

Ik ervaar God ieder moment dat ik wakker ben. Dat ik adem, dat het bloed door mijn aderen stroomt, dat ik kan bewegen, denken, spreken... daarin ervaar ik voortdurend Iets dat groter is dan ikzelf. Zodra ik m'n ogen opendoe, zie ik een hypercomplexe, vrijwel ondoorgrondelijke, adembenemend prachtige werkelijkheid. Ik geloof dat die naar God verwijst. 

Een betere vraag is misschien: ben je je er wel eens van bewust dat je God ervaart?

* 'Bovennatuurlijk' is een theologisch-filosofisch begrip dat we in de Bijbel niet terugvinden. De bijbelse geschriften presenteren de werkelijkheid veel meer als een geheel, in plaats van opgedeeld.