Te vaak naar de kerk

Pas op voor geestelijke obesitas!

Drank is niet verkeerd. Te veel drank wel. Geniet, maar drink met mate, luidde daarom jarenlang de slogan tegen alcoholmisbruik.  

Voor naar de kerk gaan geldt hetzelfde. Geniet ervan, maar ga niet te vaak. Ook als het gaat om bidden en bijbellezen.... met mate alsjeblieft!

Waar ligt de grens? Dat is voor iedereen anders. Het is net zoals met een dieet. De één kan meer vet en calorieën hebben dan de ander. Naar de kerk gaan, bidden, bijbellezen... de één heeft veel nodig, de ander minder. 

Als je jarenlang wekelijks naar de kerk gaat, maar je gaat daardoor niet meer houden van God, je familie, je collega's, medescholieren, de natuur... dan wordt het hoog tijd om te stoppen met die kerkgang. 

Of de 'voeding' die je er krijgt, klopt niet. Of er is iets mis met hoe je die voeding verwerkt. In het laatste geval loop je het risico op geestelijke obesitas. Van buiten kun je er best aardig uitzien, maar van binnen ben je ernstig uit balans. Je geestelijke gezondheid loopt gevaar! 

Kun je in God geloven zonder Jezus?

Je kunt niet alleen alleen maar in God geloven. Daarmee kom je er niet! De heilige boeken van het christendom (verzameld in de Bijbel) openbaren dat je ook in Jezus moet geloven. Waarom eigenlijk?

Omdat Jezus de definitie van God is!

Niemand heeft ooit God gezien. Maar christenen geloven dat Jezus hun een idee geeft van wie en wat Hij is.* In de persoon van Jezus zien ze iemand die letterlijk niet van deze wereld is. In hem zien ze iets onaards, iets bovennatuurlijks: een ongekende vorm van liefde.

Eigenlijk gaat het in het christendom niet om om geloof. Het gaat om liefde. Liefde is meer dan geloof.** Liefhebben heeft alles te maken met iemand zien zoals hij of zij is. Als je God liefhebt, wil je hem zien zoals Hij is... zoals Jezus.


* Zie het bijbelboek Johannes, hoofdstuk 1 vers 18
** Zie het bijbelboek I Korintiërs, hoofdstuk 13 vers 13

Geloven in een hel die niet bestaat

Bestaat de hel? En zo ja, wat is de hel?

Een intrigerende uitspraak over de hel komt van een zekere pater Laurence Freeman. Hij zegt:

'De hel zou bestaan uit de ervaring van het afgescheiden zijn van God, wat op zichzelf onwerkelijk is. Het is een illusie omdat niets van God afgescheiden kan zijn. Maar als we denken dat we van God gescheiden zijn, zijn we in de hel.'

Durf te verwaarlozen!

Hoe komt het dat sommige mensen heel veel bereiken? Wat is bijvoorbeeld het geheim achter de voetbalkunsten van Messi. Wat is de reden dat Einstein zulke ontzagwekkende ontdekkingen deed? Het heeft in ieder geval iets te maken met verwaarlozing.

Natuurlijk. Uitmuntendheid heeft te maken met talent, met studiemogelijkheden, met genen. Maar er is nog iets. Iets wat je terugziet bij veel uitblinkers: het vermogen tot selectieve verwaarlozing.

Mensen die echt wat bereiken kenmerken zich door focus. In hun leven zijn ze eigenlijk maar met één of hooguit twee dingen bezig. Ze zijn in staat tot selectieve verwaarlozing. Dat wil zeggen: ze kiezen ervoor aan van alles en nog wat minder aandacht te geven dan de meeste mensen normaal vinden.

Zo kunnen uitmuntende schilders zwaar onhandig zijn in sociale contacten. Omdat ze daar niet mee bezig zijn. Omdat ze dat verwaarlozen. Het kan zijn dat iemand muzikaal een genie is, maar tegelijkertijd nog geen mail zonder spelfouten de deur uit krijgt. Kwestie van selectieve verwaarlozing.

Jezus blonk uit in mens-zijn. Ook hij was in staat tot selectieve verwaarlozing. 'Zoek eerst het koninkrijk van God', zei hij. Met andere woorden: Richt je vooral op het onzichtbare, het geestelijke. Als je een goed mens zijn, hoort selectieve verwaarlozing daarbij.