Het inkomen van miljoenen mensen in de rijke westerse wereld gaat achteruit. 'Het is crisis!', zeggen ze. Heeft God iets te maken met de economische tegenwind?
Deze vraag stellen is link. Wie zijn wij om te zeggen waar God wel en niet de hand in heeft? Aan de andere kant: geen vragen stellen brengt ons ook niet verder.
Het woord crisis is veelzeggend. Dit van oorsprong Griekse (hoe ironisch wil je het hebben?) woord betekent onder meer oordeel.
Je zou kunnen zeggen: De financiële crisis is het oordeel over dat we meer willen hebben dan we ons kunnen veroorloven. Het oordeel luidt: doodlopende weg!
Hangt dat oordeel op de één of andere manier samen met God? Ik weet het niet. Wel weet ik dat Jezus regelmatig waarschuwde voor de focus op geld en bezit.
De Bijbel is een boek dat vele crises beschrijft. In die beschrijvingen wordt ook een andere betekenis van crisis duidelijk. Crisis kan in het Grieks ook beslissing betekenen. Het weerspiegelt het idee van een scharniermoment waarop 'er een besluit moet worden genomen'.*
De financiële crisis houdt een spiegel voor: zo moet het dus niet! Nooit eerder is het zo helder geweest hoe het wel moet: meer transparantie, meer eerlijkheid, meer controle, niet altijd meer willen hebben. Vooral meer willen zijn.
Is de financiële crisis een oordeel van God? Ik hoop het. Omdat ik geloof dat Gods oordeel altijd uit is op verbetering, op verandering ten positieve.
* Met dank aan Frédéric Lenoir, de auteur die mij inspireerde tot deze blogpost.
